Tenerife info klimaat vakantie informatie attractie's routes
Op zoek naar informatie over klimaat, attracties, routes in Tenerife of info over reizen naar Tenerife?
Bezoek onze volledig vernieuwde site Tenerife News op het volgende adres :
http://www.tenerife-news.com

Op deze site kan u alle Tenerife info terugvinden die hieronder nog in tekstversie aangeboden wordt.
Alle up-to-date info over Tenerife en reizen naar Tenerife staat echter enkel nog op Tenerife News

 

 

DEZE PAGINA WORDT U AANGEBODEN DOOR WWW.WESTHAVENBAY.COM
huizen en appartementen met zwembad en restaurant vlak aan zee in Zuid Tenerife - Canarische eilanden.

Voorwoord
Sinds 1990 bezoek ik meermaals jaarlijks Tenerife. 'het eiland van de eeuwige lente' is een tweede thuis voor mij geworden alhoewel ik er nooit permanent zou willen wonen, laat staan werken. En als dit al het geval was dan kies ik resoluut voor het noorden. Het weer zit daar soms tegen maar het is het meest aantrekkelijke deel van het eiland. Vooral de Orotava vallei is mooi met Puerto De La Cruz aan de kust. Hier is het eiland niet zo platgelopen door toeristen waardoor de kans om Nederlandstaligen tegen het lijf te lopen ook een stuk minder is. De afstand naar de hoofdstad is bovendien kleiner en is het Canarische leven er veel intenser. Zo goed als mogelijk probeer ik op deze pagina uw gids te zijn. Uit de vele ontvangen reacties blijkt dat bovendien mensen met enige Tenerife ervaring mijn informatie weten te waarderen. Soms waren ze verontwaardigd nog maar zo weinig van het eiland te hebben gezien. Meestal waren ze verbaasd dat het eiland zoveel meer te bieden had dan het strookje hotels en platte toeristenleute in het zuiden. Daarom is de plaats van jouw verblijf zeer belangrijk. Kies je voor Playa de las Americas, Torviscas Playa, Playa Fanâbe, Costa Adeje of het ietwat op toeristisch vlak verouderde Los Cristianos, weet dan dat je kiest voor massatoerisme. Alom drukte, toeters, venters, en mensen die niet allen even aangenaam zijn om mee om te gaan. Deze steden leven dag en nacht en echte stilte en rust zal men er nooit vinden. Gedeelten lijken meer op een bouwwerf (Costa Adeje / Playa Paraiso) terwijl andere gedeelten dan dringend aan renovatie toe zijn. Kleinere dorpen in zuiden, zoals Las Galletas en El Mèdano, bieden dan wel meer kalmte maar zijn dan weer niet geschikt voor wie op veel animo gesteld is. Maar wie met een wagentje kan rijden geraakt gemakkelijk in geen tijd overal op Tenerife.
Leg de lat niet te hoog wat betreft het culturele verleden van Tenerife. Het is niet meteen het eiland met een groots cultureel verleden zoals de Griekse eilanden maar men mag het nu ook niet minimaliseren. Alléén kan men nog moeilijk de restanten ervan terugvinden. Tenerife moet het hebben van zijn landschappen, zijn kusten en vooral van zijn vulkaan 'Teide' alhoewel men er ook zeer pittoreske dorpjes kan aantreffen met prachtige gebouwenpatrimonia. Hou er in alle geval rekening mee dat men Tenerife niet kan ontdekken op enkele dagen tijd. Hooguit kan men een indruk krijgen van wat het eiland te bieden heeft. Wie zich meer rugzaktoerist voelt kiest beter voor een buureiland zoals La Gomera, La Palma of El Hierro om door de ongerepte natuur te trekken. Wat vandaag is kan morgen weg zijn op dit subtropisch eiland. Na elke reis wordt deze pagina dan ook zo goed als mogelijk bijgewerkt. Ik roep daarbij uw hulp in. Frank Catry.

Van dorre woestenij tot groen paradijs.
Het was een zondagochtend iets over half negen toen de Boeing zich klaar maakte om te landen op de luchthaven Reina Sofia in het zuiden van Tenerife. Het was mijn eerste vlucht en na 4 uur moest ik toegeven dat ik me serieus belachelijk had gemaakt om er vooraf zo'n drama van te maken. Neem van me aan, vliegen is een aangename ervaring. Die morgen baadde De Pico del Teide in de wolken. Het was eind januari en het had die nacht flink gesneeuwd boven de 2000 meter grens. Het uitzicht was adembenemend. Hélaas was deze streling voor het oog maar van korte duur. Het vliegtuig naderde het zuiden en ging lager vliegen. Ik ontwaarde de luchthaven middenin een woestenij. Toen het vliegtuig de grond raakte veroorzaakte dit een stofwolk want het zuiden is droog, dor en kaal door de niet aflatende zon. Vegetatie kan hier enkel en alleen maar als de mens een handje toesteekt en voor voldoende water zorgt. Daarbij komt het feit dat het zuiden er omgewoeld en verkracht uitziet doordat er steeds maar nieuwe autowegen en toeristische centra worden aangelegd om de stroom van miljoenen toeristen op te vangen. Wie hier landt moet over een serieuze dosis verbeeldingskracht beschikken om zich een subtropisch paradijs voor te stellen. Mijn teleurstelling was dan ook zeer groot. En toch heeft Tenerife veel te bieden. Voor de bruinbakkers is er de zon en heeft deze site geen of amper enige waarde. Voor wie echter de moeite neemt en op ontdekking gaat, kan mijn informatie een leidraad zijn doorheen een groen fascinerend paradijs met een waardevolle fauna en flora.

Welkom op het eiland van de eeuwige lente.
Hélaas is die eeuwige lente niet overal terug te vinden op het eiland Tenerife. Net als de andere buureilanden kent Tenerife het fenomeen 'weergrens'. Een duidelijke lijn van die van oost naar west over het eiland loopt. Vooral in de wintermaanden kan deze grens duidelijk zichtbaar, en bovenal, goed voelbaar zijn. Het zuiden van Tenerife wordt beschermd door de vulkaan Teide. Vochtige wolken die zich boven de Atlantische oceaan hebben gevormd botsen tegen de noorderflank van de Teide. Daar doen duizenden bomen, struiken en planten zich tegoed aan het vele hemelvocht. De natuur is in het noorden dan bijzonder imposant en prachtig. Jammer genoeg heeft de toerist daar geen boodschap aan. Dus boek nooit, behalve hooguit tussen 15/6 en 30/9, een zonvakantie in het noorden van Tenerife. Zelfs dan kan het er bewolkt zijn en kan er af en toe een drupje regen vallen. Daarom heeft de toeristische sector haar activiteiten in de laatste twee decennia naar het zuiden van Tenerife verlegd. Het zuiden geniet het jaar door van een aangename temperatuur van om en bij de 20/25 graden in de schaduw. Maar het kan er ook regenen en bewolkt zijn. In de zomermaanden komt het kwik nooit veel hoger dan 30 graden. Aanvoer van frisse oceaanlucht laat het 's nachts flink afkoelen zodat airconditioning niet meteen een must is op Tenerife.

Wat mag je verwachten van een vakantie op Tenerife ?
Tenerife is de ideale bestemming om er even uit te zijn. Mits 4 uur vliegen kan men het jaar door terecht in een aangenaam subtropisch klimaat. Tenerife heeft vele gezichten. Wie wil zonnen doet dit het best in het zuiden van Tenerife in een van de vele vakantiecomplexen of hotels in Los Cristianos, Playa de las Americas, Playa Fanâbe, Torviscas Playa en Costa Adeje. Let wel op. Deze laatste (waar ondermeer de RIU hotels zijn) lijkt eerder op een bouwwerf en er is geen of nauwelijks zandstrand. Wie Tenerife echt wil verkennen trekt daar best méér dan 8 dagen voor uit. 8 dagen, waarvan er al twee aan het vliegen verloren gaan, is wel echt kort voor het vormen van een totaal beeld van dit mooie eiland. Op Tenerife kan men onder andere genieten mooie natuur- en dierenparken, pittoreske dorpjes met folkloristische activiteiten opzoeken, musea aflopen in Santa Cruz of één van de vele bezienswaardigheden ontdekken. Op Tenerife kan men ook oneindig véél wandelen. Niet enkel op de vulkaan Teide maar ook via goed uitgestippelde en gedocumenteerde wandelroutes, of langsheen de waterlijn of door een baranco (kloof). Vilaflor, op 1.500 meter hoogte, heeft een machtig aanbod aan wandelmogelijkheden. Op culinair vlak zal men er zeker geen honger lijden. Het aanbod aan restaurants is overweldigend in de toeristische centra. Maar geef mij maar de lokale restaurantjes net buiten die centra. Daar kan men de echte lokale specialiteiten smaken voor geen geld. Wie het Spaans ietsjes machtig is kan ondertussen nog een prettige babbel slaan met de Tenerfeños. En voor wie Tenerife te eng is zijn er dagelijks meerdere ferries naar één van de buureilanden. La Gomera en La Palma staan vooraan op mijn bezoeklijstje. En nu we het toch over varen hebben - men kan vanuit Los Cristianos en Playa de las Americas (Puerto Colon) de oceaan op om walvissen, bruinvissen en dolfijnen te gaan opzoeken in volle oceaan. Verder kan je op Tenerife alle (water)sporten beoefenen. Waar El Médano de place-to-be is voor surfers is de Golf-del-Sur dan weer het rendez-vous punt voor golfspelers. Die laatste ligt wel vlak onder de landingsroute van de luchthaven. Beide plaatsen komen jaarlijks in de actualiteit doordat daar manches voor het wereldkampioenschap worden gehouden. Wie dan weer van snelheid houdt kan naar de openlucht Kart centra, of kan er quad rijden of aan parasailing en parapente doen. Tenerife zal je geen minuut vervelen.

Radio
Contact Zuid Tenerife - Nederlandstalig (89,2) - Franstalige (94,3)

Landkaart
Alhoewel de weg vinden op Tenerife eenvoudig is is een goede landkaart onontbeerlijk als men tijdens een uitstap de autopistas en/of hoofdbanen wil verlaten. Aan landkaarten is geen gebrek op het eiland maar er een vinden waar alle wegen en weggetjes op staan is iets anders. Of misschien wil je nu reeds uitstappen plannen en heb je geen flauw idee hoe Tenerife eruit ziet. Een goede combi-kaart is TENERIFE & LA GOMERA van B & B MAP. Ze bevat ook de stadsplannen van de voornaamste steden. Meer gedetailleerde (wandel)kaarten en boeken zijn ter plaatse te koop bij Bookshop Barbara in Los Cristianos (ga vanaf de kerk naar de haven. bij de eerste splitsing links op de hoek).
Tenerife & La Gomera B&B - geplastificeerd - € 6,30 €
Tenerife F&B 1/75.000 - €  7,20
Tenerife Kompass 1/50.000 - € 9
Teneriffa Reise Know How kaart 1/120.000 - € 8,80
Tenerife Geocenter holiday map - € 7,20
Ook stafkaarten 1/25.000 van de Canarische eilanden!
Verder de wandelgidsen van Sunflower, Bruckmann, Deltas, Rother.... zijn verkrijgbaar bij oa.

Reisboekhandel ATLAS & ZANZIBAR
Wolstraat 7 - 2000 Antwerpen - 02-227.27.23 / Kortrijksesteenweg 19 - 9000 Gent - 09-220.87.99
www.atlaszanzibar.be - atlas.zanzibar@skynet.be
kaarten kunnen besteld worden via de website of telefonisch. Port & administratiekosten € 1,98.

DEZE PAGINA WORDT U AANGEBODEN DOOR WWW.WESTHAVENBAY.COM
huisjes en appartementen met zwembad en restaurant vlak aan zee in Zuid Tenerife.

Waar kan je Tenerife vinden ?
Al is Tenerife een provincie van Spanje,  men kan er zomaar niet heen rijden met de auto. Wie er toch met de auto heen wil moet eerst naar Spanje (Cadiz), of naar Portugal (Faro) om zich met een cargoschip te laten overzetten. Tenerife behoort tot de Canarische Eilanden. Die kan je vinden 250 km ten westen (links) van de Marokkaanse Kust (Noord Afrika) Tenerife is het eiland in de vorm van een gitaar. Een vliegreis vanuit de Benelux duurt om en bij de 4 uur en kost, naargelang het seizoen, tussen de 150 en 400 Euro. Tijdens schoolvakanties maken touroperators misbruik van de situatie en beramen zij een collectieve aanslag op de portemonnee. In deze periodes zijn Iberia, en ook KLM lijnvluchten vaak beterkoop (±250/300 € volwas. 30-50% korting voor kinderen < 11 jaar) dan een chartervlucht.

Landen in het noorden of het zuiden ?
De meeste vluchten gaan naar het zuiden van Tenerife. In brochures wordt de luchthaven Reina Sofia, genaamd naar de Spaanse Koningin, aangeduid met de afkorting TFS. Deze luchthaven ligt op amper 20 minuten rijden van Las Galletas, Los Cristianos, Playa de Las Americas of Playa Fanâbe. Een taxirit kost om en bij de 12 euro. De oudste luchthaven, Los Rodeos (TFN), ligt in het noordoosten van Tenerife net boven Santa Cruz. Hier landen nu nog vooral cargovluchten en de verbindingsvluchten (Island Hoppers) tussen de verschillende Canarische eilanden. De rit vanuit Los Rodeos naar het zuiden neemt een uur rijden in beslag. Zo'n taxirit zuidwaarts kost al vlug 50 euro. Het is dus aan te raden,vooral wanneer de transfer naar het hotel niet in de vliegreis is inbegrepen, zich te informeren op welke luchthaven men aankomt of vertrekt zodat men niet voor een onvoorziene kost van om en bij de 100 euro komt te staan.


Waar je rekening moet mee houden op Tenerife ?

Strand: Wie voor het eerst naar Tenerife reist en zichzelf reeds langs parelwitte stranden met wuivende palmbomen ziet slenteren moet ik hélaas meteen wakker  schudden. Voor echte strandvakanties moet je zeker niet naar Tenerife. Door de vulkanische oorsprong van Tenerife zijn er nauwelijks witte zandstranden. En waar er strand is is monokini het maximum. Naaktstranden kan je op een hand tellen en liggen meestal goed verscholen en buiten de toeristische centra. Het gemakkelijkst te bereiken naaktstrand ligt vlak achter de luchthaven bij de Montaña Roja (zie El mèdano). De meeste stranden bestaan uit lavagrind en zijn, op enkele uitzonderingen na, zeer beperkt in omvang. Dus  geen parelwitte zandstranden met wuivende palmbomen en ook geen liefogende inhammetjes met mooie rotsformaties. Recent werd er in Los Cristianos ten behoeve van de toeristen een witzandstrand aangelegd op een plaats waar niet eens hotels staan. Het strand wordt omzoomd door kitscherige Engelse en Ierse pubs waar het 's morgens behoorlijk stinkt naar 'English Breakfast'. Vlak er naast (achterkant congresgebouw tot Hotel Santiago III) ligt dan wel een klein mooi strandje. In de top maanden ben je er net een mier in een zee van mensen. In Playa de las Americas is het hoofdstrand (men hoeft zich hier geen kilometers lang strand voor te stellen, hooguit 200 à 300 meter) van lavagrind, voorbij Puerto Colon (Playa), Torviscas Playa (bobo) en net onder de Bahia del Duque zijn kleine goed onderhouden strandjes van half wit zand / half lavagrind. Op alle stranden dient men te betalen voor het gebruik van een zonnebed en/of parasol. Boven Santa Cruz in het Noorden is er eveneens een aangelegd strand. In de buurt van Puerto de la Cruz is er her en der een streepje strand. Maar veel stelt het niet voor. Wie naar Tenerife gaat moet zich tevreden stellen met de mooie zwembaden rondom de vele hotels. In zee (lees oceaan) zwemmen zou ik persoonlijk niet doen want dit lijkt me gevaarlijk. Jetski en waterfietsen zijn te vinden nabij Torviscas Playa. Maar schrik niet van de gevraagde prijzen.

Geld: Neem niet al teveel geld mee. De lokale munt is sinds 1 januari 2002 de euro. Uit de muur kan vlot geld worden opgenomen met een VISA / MASTER kaart en recent ook met de gewone bankkaart. Deze moet dan wel voorzien zijn van het MAESTRO label. In wisselkantoren / banken kan men eveneens terecht. Hier gelden de vastgelegde wisselkoersen tussen euromunten en commissielonen. Deze laatste moeten buiten geafficheerd zijn. Eurocheques zijn hier al een eindje uit de mode. Traveller's cheques worden aangenomen. Tenerife kent een grote werkeloosheid en de luxe van de toeristen staat soms in fel contrast met de mogelijkheden van de lokale bewoners. Velen durven dan wel eens een scheve schaats te rijden en stelen al wat ze zien. Dit kan gaan van een gewone aansteker, handdoek tot een handtas. Gauwdieven zijn er bij de vleet en voor men het weet is men beroofd. Bushaltes, de bus zelf of markten zijn de geliefkoosde werkterreinen van deze snelle kerels die vaak in bendes werken. Dus houdt alles goed gesloten en als er per ongeluk iemand tegen je aan loopt controleer meteen of men niets kwijt is. Probeer daarom zoveel mogelijk waardevolle spullen thuis te laten. Huur steeds een safe in het hotel en berg alles daarin op voor het verlaten van de kamer of het slapen gaan (nee ik overdrijf niet). Neem liever een fotokopie mee van de identiteitskaarten en / of rijbewijzen dan het origineel en ook maar juist genoeg geld om de dag door te komen. Verdeel ook het geld en de spullen onder verschillende personen / portefeuilles.

Water: Op Tenerife is water schaars. Gebruik er dan ook nooit meer dan nodig. Water wordt op Tenerife hergebruikt. Na filtering hangt er soms een geurtje aan maar dit is volkomen onschadelijk. Niettegenstaande men nu garandeert dat het water drinkbaar is zou ik er persoonlijk nooit volop van drinken. Men weet maar nooit. Daarom is het kraantjeswater volgens mij hooguit geschikt voor het poetsen van tanden. Overal is water te koop in flessen van 1,5 l (0,36 euro) of 5 liter (0,98 euro) (uitspreken als : una botija grande de ag-wa por favor) of laat het op zijn minst een drietal minuten koken. Wanneer men in een café of bar een water bestelt zal men meestal een halve liter fles krijgen. Water heet hier agua (ag-wa) en bruisend water is agua con gaz (ag-wa kon-kgaz). Het stoort ook niet 1 water met 2 glazen te vragen (Un ag-wa (con / sin gaz y dos basos por favor). Wens je ijs dan vraagt men ag-wa kon i-ei-lo. Zonder ijs wordt sin i-ei-lo.

Tijd: Net als in de Benelux wordt de 24 uren klok gehanteerd op Tenerife. Men loopt er wel 1 uur achter. 9 uur in de Benelux is 8 uur op Tenerife. De avond valt vroeg (19 uur) en snel in. Wees dus tijdig weg uit parken of van op de 'Teide'. O ja, heeft men zijn uurwerk vergeten, geen probleem. Overal komt men (vervelende) straatventers tegen met namaakuurwerken van de 'grootste' merken. De vuistregel is ook hier, tot 50%, afdingen op de prijs.

Chartervluchten: Een vlucht vanuit de Benelux duurt ruim 4 uur en gaat meestal over Frankrijk, Spanje, Portugal om daar de Atlantische oceaan over te steken. De terugvlucht kan over Marokko gebeuren. Winden (straalstroom) kunnen de duurtijd beïnvloeden. Het verschil tussen neus- en rugwind kan tot een half uur verschil uitmaken. Op de vliegroute zijn geen of nauwelijks luchtzakken en ook turbulentie is heel beperkt. Wie wat last heeft van reisziekte (braken) kan bij de apotheek terecht voor 'Touristil' of een andere reisziekte pil. Wie echter bang is voor vliegen, wat heel onterecht is, zal veel comfortabeler vliegen na het innemen van bv. 'Xanax'. Dit antiangst middel dient wel door de dokter te worden voorgeschreven. Beide middelen best 1 uur voor opstijgen innemen met wat water.
Vergeet de vlucht niet te herbevestigen !!!
Twee dagen voor de terugvlucht brengt men de tickets binnen op de receptie van het hotel of bij de hostess van de touroperator. Bij uw tickets steekt meestal informatie hierover. Men zal voor u nazien of de vlucht nog steeds op hetzelfde uur gepland staat. Dit is zeer belangrijk. Het is best mogelijk dat een avondvlucht verplaatst wordt naar 's morgens. In dit geval mist men het vliegtuig. Omgekeerd zit men de hele dag vast op de luchthaven. Wat betreft de luchthaven: bij vertrek checkt men best eerst de bagage in. Ga niet meteen door naar de douanecontrole maar slenter eerst nog wat rond in de inkomhal of ga nog wat neerzitten in zon op de parking waar voldoende zitbanken staan. Aan de zuidkant van de luchthaven is nu een klein parkje aangelegd met uitzicht op de landingsbaan. Sinds de aanslagen van 11 september 2001 is de controle sterk toegenomen. Nagelknippers, schaartjes, pennenmessen en Zwitserse zakmessen kunnen niet langer mee aan boord. Deze worden dan ook door de douane in beslag genomen. Steek deze beter in de reiskoffers.

Tax-Free producten: Het is aantrekkelijk op de luchthaven van vertrek taksvrije producten aan te kopen. Velen kunnen er dan ook niet aan weerstaan. Eerst en vooral moet je goed op de hoogte zijn van de kostprijs van een product om te kunnen vergelijken. Hou er rekening mee dat u naar de Canarische eilanden reist die, niettegenstaande zij tot Spanje en de Europese Gemeenschap horen, genieten van een fiscaal zeer gunstig regime. Met andere woorden: neem eerst een kijkje in Tenerife zelf of het product er niet goedkoper wordt aangeboden. Op de terugvlucht kan u nog steeds sigaretten en parfum verkrijgen. De invoer van goederen is beperkt : bvb sigaretten - 200 stuks per persoon is het maximum. Zo'n slof kost om en bij de 15 Euro op Tenerife. Maar let op: is men met vier personen dan stopt men in elke valies een slof van 200 sigaretten en bvb. niet alle vier de sloffen (800 sigaretten) in 1 valies. Voor de douane mag de drager slechts 1 slof (200) bij zich hebben. Dus draagt men één koffer met 4 sloffen (800) erin dan heeft men er 3 (600) teveel bij ook al steekt in deze koffer(s) de kledij van 4 personen. Leg ook niet alle valiezen op één karretje maar verdeel ze over meerdere (je weet wel 'de drager'). Best is dat iedereen zijn eigen koffer zelf draagt. Ook andere aankopen gedaan op Tenerife ontdoet men best van hun originele verpakking en zorgt men ervoor dat de goederen er een beetje gebruikt uitzien. Zeg nooit dat ze op Tenerife werden aangekocht of dat men ze cadeau kreeg. Anders wordt een gepeperde rekening van b.t.w en accijnzen of invoerrechten uw deel. Volgende goederen mogen vrij ingevoerd worden door personen ouder dan 17 jaar binnen de Europese Unie. Sigaretten 200, sigaren 50, cigarillo's 100 stuks en rooktabak 250 gram. Alcohol +22 graden 1 liter, lager dan 22 graden 2 liter. Parfums 50 gram en Eau de Toilette 250 ml. Andere producten max. ± . 95 Euro.

Algemeen : Er komen geen gevaarlijke of giftige reptielen of kruipdieren voor op Tenerife. Muggen zijn er zeldzaam. Soms kunnen vliegen je hardnekkig lastig vallen. De taal is Spaans maar dit maakt eigenlijk niet veel uit. Het zijn snelle verstaanders. Laat de zon geen spelbreker worden. Smeer voldoende beschermende producten op de huid ook al is het bewolkt. Vertrouw de zee voor geen haar zelfs binnen een bewaakte zone. Er kunnen héél sterke onderstromen staan. De munt is Euro en men kan overal geld uit de muur halen of omwisselen.

Aankopen : De eerste en enige vuistregel is: afdingen tot zelf 40%. Neem dit nu niet al te letterlijk want ooit kreeg ik de vraag of dit ook van toepassing was in supermarkten en in restaurants !! Tenerife wordt wel eens geassocieerd met goedkope lederwaren. Wie zich daaraan wil wagen moet goed thuis zijn in deze markt want er zit nogal wat brol bij. In de vele elektronica zaakjes kan men allerlei spullen vinden. Hier geldt zeker de wet van het afdingen. Zelf tot het belachelijke toe want de meeste van deze winkeltjes zijn niet meer dan een dekmantel voor een andere, meer winstgevende zaak. Let op: zorg ervoor dat bij het aangeschafte toestel alle kabels en accessoires steken, of het toestel werkt naar Europese normen (bvb video moet PAL systeem zijn), en betaal nooit bij voor een garantie-uitbreiding 'Garantie buiten Spanje'. Deze moet standaard inbegrepen zijn. Maar vooral als men iets koopt is het best het ter plaatse uit te proberen. Als het voldoet laat het vanaf dan niet meer los. Geef het zeker niet terug aan de verkoper want dan zou het eens kunnen dat men de winkel verlaat met een defect of beschadigd model of met zelfs met een lege doos. Achteraf gaan klagen en zagen is volkomen zinloos.
Sigaretten zijn bijna de helft goedkoper maar kenners zeggen dat ze smaken. Koop beter vooraf één pakje voor men een hele slof neemt. Likeuren zijn vaak even duur als in de Benelux. Heeft men nog een analoog fototoestel dan kan men hier soms wel een lens kopen voor geen geld. Maar wel eerst uitproberen. 

Parkeren : Wie ergens naartoe rijdt met een huurwagen, en zich wil stationeren op een of andere parking, kan wel eens geconfronteerd worden met een overijverige Tenerfeño die zich voordoet als parkeerwachter. In principe hoeft men niet te betalen maar een halve euro doet wonderen. Hij neemt dan als het ware jouw voertuig in bescherming. Laat nooit iets zichtbaar achter in de auto. Huurauto's zijn meestal te herkennen aan het feit dat ze geen sierdoppen hebben op de wielen, er stickers aanhangen van allerlei parken en geen hoedenplank hebben achteraan. Dit is heel bewust gedaan want siervelgen verdwijnen toch en als dieven een huurwagen met hoedenplank zien, wel dan gaan ze ervan uit dat er iets waardevols in de koffer steekt en slaan ze probleemloos de ruit stuk.

Ontwikkelen foto's : De tarieven zijn soms aantrekkelijk om de vakantiefoto's ter plaatse te laten ontwikkelen en afdrukken. Ervaring heeft mij alvast geleerd hiermee voorzichtig te zijn. Tot twéémaal toe waren mijn negatieven gekrast en waren de foto's van ondermaatse kwaliteit.


Spelletjes: In Playa De Las Americas worden spelletjes gespeeld op de wandeldijk. Het gaat meestal om een voorwerpje dat verborgen wordt onder één van drie potjes (of halve aardappels of gewoon een schijfje met een sticker). Deze potjes worden dan snel van plaats verzet en het is aan de speler te raden onder welk potje het voorwerpje zich bevindt. De inzet is meestal 30 euro. Let op: diegenen die voor jou spelen, en meestal winnen, zijn betrokken bij het spel. Eenmaal men zelf aan de beurt is is het niet meer zo eenvoudig. Speelt men toch mee, hou dan steeds de ogen op het spel. De truc bestaat er namelijk in dat de potjes, door middel van een onderliggende krant, 180° graden gedraaid worden terwijl jouw ogen op zoek zijn naar geld in zak, beurs of portefeuille. 
Blitse jongeren op scooters laten je soms meedoen aan een wedstrijd, een soort tombola. Wees niet verrast als je wint want iedereen wint. Ondertussen met de strengere time share wetgeving opereren deze jongeren vaker op privé terreinen als shopping centra. Laat men zich toch laat vangen voor een rondleiding in een of andere complex overweeg dan goed voor je ergens een krabbel plaatst of een Visa kaart boven haalt.

Consulaat : Komt men in onverwachte moeilijkheden die men niet alleen kan oplossen contacteer dan het Consulaat. Het Belgische (Calle Villalba Hervàs 4, 2° verdiep, Santa Cruz): 922.24.11.93 of fax 922-24.11.94, het Nederlandse (Calle Villalba Hervàs 5, 3° verdiep, Santa Cruz): 922-27.17.21 of fax 922-24.02.87 (nlgovtfe@terra.es) De Consulaten zijn meestal maar te bereiken van 9u. tot 12u.30 van maandag tot vrijdag.

Tenerife Nederlandstalig Tijdschrift : Her en der kan men vooral in het zuiden van Tenerife het Nederlandstalig blad TNT gratis vinden. Deze maandelijkse uitgave bevat ongeveer een veertigtal A5 pagina's algemene informatie, sfeerfoto's en advertenties. Voor één keer zijn deze laatste nuttig omdat ze hoofdzakelijk commerciële activiteiten (vooral horeca) op Tenerife van Belgische en Nederlandse ondernemers aanprijzen. Op de TNT website staan de jobs zoekertjes on-line.
Wie het boekje in zijn bus in België of Nederland wenst te ontvangen stort 16,5 euro voor 6 maanden of 33 euro voor 12 maanden op de postrekening 000-0698084-72 in België met vermelding van abonnement TNT. Vergeet niet uw naam & adres te vermelden. www.tenerife-nederlandstalig-tijdschrift.com

Nederlandstalige dierenarts : Dierenartsen genoeg op het eiland. Maar misschien liever eentje die Nederlands spreekt. Praktijk aan de Edif. El Puertito in Las Galletas of telefonisch 922-78.63.13 / 670.83.69.70.

Toeristische dienst van Arona : Onder het district van Arona vallen de meeste zuidelijke badsteden. In deze badplaatsen zijn lokale afdelingen (Los Cristianos, Playa de las Vistas, Las Galletas, Playa Fañabe, Costa Adeje) van de Dienst van Toerisme te vinden. Het hoofdcenter kan men vinden in Arona zelf: Plaza del Cristo 1. tel 922 72.52.03 of 922 72.51.80, fax 922 72.51.86 of e-mail turismo@arona.org

Openbaar vervoer : het lokale openbaar vervoer is goed uitgewerkt via busroutes. Treinen zijn er nog niet maar men is volop een noord-zuid verbinding aan het realiseren. De bussen hebben een groene kleur en rijden frequent en regelmatig onder de naam TITSA. Bushaltes zijn gemakkelijk te vinden maar de bussen kunnen wel eens afgeladen vol zitten en de haltes overvol wachtende reizigers staan. Dan is het wachten op de volgende bus. Er zijn stopbussen en directe bussen. Deze laatste stoppen minder vaak en pikken mensen op op de autostrades aan ieder afrit (ze rijden niet af. Een halte is op de snelweg zelf) Meer informatie kan u vinden op www.titsa.com waar men onder download zelfs de complete busgids kan afdrukken in PDF formaat. Het gebruik van het openbaar vervoer is niet duur en de bussen hebben airco. Wie bagage mee heeft dient deze zelf in de koffer (zijkant) te plaatsen alvorens op te stappen. De grote busstations bevinden zich Playa De Las Americas vlakbij de snelweg en in Los Cristianos op de weg naar de snelweg. De meeste attracties leggen echter gratis vervoer in. Meer informatie kan je daarover vinden in de infobrochures in uw hotel. In de vele reisagentschappen worden eilanduitstappen of uitstappen naar parken verkocht.

Postzegels : De wildste verhalen doen de ronde over de aangeboden postzegels op Tenerife. Eerst en vooral dit: het versturen van een postkaart kost 0,5 euro. Postzegels kan men bijna overal  aanschaffen waar ansichtkaarten worden verkocht. Daar kan men soms alternatieve zegels van TNT, MALTAPOST of iFCC aangeboden krijgen. Daar is op zich niks verkeerd aan. Wil je zekerheid dan ga je naar het postkantoor 'Correos' en vraag je de officiële zegels ('sellos', uitspreken als sai-jos.
 (1)oen sai-jo, (2)dos sai-jos, (3)tres, (4)kwatro, (5)sinko, (6)seis, (7) sjeté, (8)ots-oo, (9)nu-evé, (10)die-es.
Als de afbeelding van de Spaanse koning op de zegels prijkt, dan kleeft men deze  best verticaal. Want nog zo'n verhaal is, dat wanneer men de koning horizontaal of schuin plakt, de postmensen deze oneerbiedige handeling bestraffen door deze kaarten met 14 dagen vertraging te versturen.
Oja, ter attentie van de Belgen en Nederlanders: een brievenbus heeft in Tenerife een gele kleur, dus zoek niet naar een rode ;-).

Internet aansluiting : Overal zijn er internetcafés te vinden op Tenerife. Wie echter zelf een aansluiting wil tot stand brengen via een gewone PSTN lijn kan terecht op de website van bvb www.telefonica.net voor een gratis connectie. Kies daar 'Kit de Instalacion'

Markten : Zeg maar 'zwarte markten'. Deze zijn niet meer dan een verzameling pruts, nep en zwans. Wie met zijn ogen dicht in de verhaaltjes over goedkope lederwaren wilt lopen kan dit hier zonder enige moeite doen. Op zondagvoormiddag kan je in Los Cristianos terecht vlakbij het water op het eind van de wandeldijk. Op dinsdagavond in Los Abrigos en op zaterdagvoormiddag in Santa Cruz (zie verder). Er is ook een markt in Torviscas Playa (donderdag en zaterdag).

Rolstoel : vaak komt de vraag of Tenerife geschikt is voor personen die gebruik moeten maken van een rolstoel. Ik antwoord hier ten behoeve van de doorsnee gebruiker, die meestal geduwd wordt, en niet om atletische getrainde rolstoelgebruikers die zich een fysieke inspanning bij hoge temperatuur kunnen veroorloven. Wat de reis betreft krijgt men van het grond- en cabinepersoneel voldoende hulp en aandacht. In- en uitschepen verloopt aldus prima maar de eerste hindernis komt er al vlug aan: het vervoer naar de verblijfplaats. Bussen van het openbaar vervoer en de privésector zijn nauwelijks aangepast aan rolstoelgebruikers. Zo wordt deze groep mensen vaak over het hoofd gezien bij de bouw van hotels. In vele hotels is toegang tot het zwembad is zo goed als uitgesloten. Van hotel Columbus, Parque de la paz, Compostela Beach, Tenerife Princess, Parque Santiago en Santa Maria werd mij gesignaleerd dat hun zwembad wel toegankelijk is voor rolstoelgebruikers. (Normaal gezien heeft uw reisbureau een gedetailleerde beschrijving van elk hotel of appartement in zijn gids waarin deze informatie moet voorkomen). Net als de fietser worden rolstoelgebruiker op Tenerife geconfronteerd met de vele hoogteverschillen. Begeleiders krijgen het hard te verduren op soms lichte maar lastige hellingen, laat staan wat te doen daar waar men trappen heeft gebouwd om hoogteverschillen te overbruggen. Een bijkomend probleem voor rolstoelgebruikers zijn de ontbrekende aangepaste openbare toiletten. Gelukkig staat hier en daar een strand-wc vlak bij de promenade of men kan een hotel binnenrollen waar in bijna elke ontvangsthal een toilet te vinden is. Nee Tenerife is niet erg toegankelijk voor rolstoelgebruikers. De enige promenade die ik ken die vlak is, is de bijna 4 km lange promenade tussen Los Cristianos en Playa de las Americas langsheen de kust. Aan deze promenade ligt het hotel Compostela Beach in Los Cristianos. Op zich zijn beide steden dan weer minder gemakkelijk te bezoeken. Vooral Los Cristianos is gebouwd bergopwaarts en op velen plaatsen moet men via de trap naar een hoger gelegen straat. Mits enig zoekwerk, of een ommetje, kan men deze toch bereiken.

Auto huren : Meestal moet je 21 jaar zijn, een Belgisch, Nederlands of liefst een Europees rijbewijs bezitten samen met een geldige identiteitskaart en minstens 1 jaar rijervaring hebben. Een gehuurd voertuig op Tenerife moet voor eigen schade verzekerd zijn (schade aan banden, wielen en chassis zijn uitgesloten). Heeft men een ongeval, sla dan alle mogelijke pogingen af om zelf op te draaien voor schade (vele bedrijfjes zijn niet eens verzekerd voor eigen schade en proberen het dan op de klant te verhalen). Voor een type A, bv. een Peugeot 106, Opel Corsa, Fiat Punto, Seat Ibiza betaalt men ± 25 euro / dag of minder indien men op weekbasis huurt. Deze kleinere wagentjes zijn geschikt om alle plaatsen te bezoeken op Tenerife inclusief de Teide. Als men zinnens is een buurteiland te bezoeken met een huurwagen, dan moet men dit vooraf mededelen en laten noteren op de bestelbon. Meestal is de verzekering enkel alléén geldig op Tenerife. Als meerdere personen het voertuig gaan besturen is het eveneens aan te raden alle bestuurders te laten vermelden op de bestelbon. Een auto huren kan men spreekwoordelijk op elke hoek van de straat. Kies echter voor een verhuurdienst die de wagen aan het hotel aflevert en ophaalt. Bepaalde diensten komen je ook ophalen aan het hotel en brengen je naar een groot parkeerterrein vol huurwagens. Daar worden dan de papieren opgemaakt en moet men zijn weg alléén terugvinden naar het hotel. Ook op de luchthaven, vlakbij de bagagebanden, zijn er verhuurdiensten. Men kan dan van op de luchthaven vertrekken met de huurwagen en die daar achterlaten bij de terugreis. In bepaalde gevallen is het ook financieel interessant een auto te huren bij reservatie van uw vakantie in België of Nederland. En laat vooral niets liggen in de auto, ook niet in de koffer als het voertuig uitgerust is met een hoedenplank langs waar men toegang heeft tot de koffer.

Gezondheid : Het kan natuurlijk altijd voorkomen dat men ziek wordt. Kies bij voorkeur voor een dokter die jouw taal spreekt. Doctor Brouns (Belg) kan men vinden in Los Cristianos (Kerkplein), C/Barranquillo, 2 pl. 1 Tel. 922-79.06.37. GSM 609-070.005. Ignace Brouns legt ook huisbezoeken af. Hou er wel rekening mee dat een bezoek ± 40 Euro kost, een huisbezoek ± 60 Euro. Eens terug in België of Nederland wordt alles integraal terugbetaald als men tenminste goed verzekerd is. Ook alle medicijnen worden terugbetaald. Mocht u echter geconfronteerd worden met een ernstig geval waarbij u meent naar een hospitaal te moeten, verlies dan geen tijd en bel meteen een taxi (zeg gewoon hopital / clinica urgentemente) in plaats van een ambulance af te wachten. In de regio Los Cristianos / Playa de las Americas zijn er 2 privé klinieken. Zorg dat je steeds de nodige contactnummers van de reisverzekering (Eurocross, enz..) bij de hand hebt om een opname vlot te laten verlopen. En heb vooral geduld in de kliniek. Hier komen soms E.R. toestanden voor.

(C) = centraal, (Z) = zuiden, (O) = oosten, (N) = noorden, (W) = westen.



DEZE PAGINA WORDT U AANGEBODEN DOOR WWW.WESTHAVENBAY.COM
huisjes en appartementen met zwembad en restaurant vlak aan zee in Zuid Tenerife.

TEIDE (C)
Routebeschrijving:
Van overal op het eiland kan men de Teide oprijden. Men volgt eenvoudig de wegwijzers naar het Nationale Park Del Teide. Meestal afgekort tot P.N. del Teide. Vanuit het zuiden start men vanuit Los Cristianos richting Arona, La Escalona, Vilaflor (hier tanken indien nodig). Veel mooier is als je eerst de snelweg richting Santa Cruz neemt, afrit San Miguel / Los Abrigos. Richting San Miguel, op het eind van de weg (dorp S.Miguel)  rechtsaf naar Granadilla (let op: je kan ook links maar die weg is af te raden), 500 meter buiten San Miguel links (wegwijzer) naar Vilaflor. Dan P.N. del Teide volgen. Deze weg in in zeer goede staat maar telt wat meer (lichte) bochten. Vanuit het zuiden kan men via Adeje, Guía de Isora naar Santiago del Teide in westen rijden. Halverwege Guía en Santiago, in het dorpje Chio (hier tanken) kan men eveneens naar de Teide. Deze weg is aangewezen voor mensen die vlug reisziek worden. In het begin is deze weg wel bochtrijk maar gaat achteraf over in een bijna rechte baan. Vanuit het noorden rijdt men via Puerto de la Cruz, La Orotava (hier tanken) en Aguamansa naar de Teide. Vanuit het oosten kan men bvb. via Güímar en Arofa naar de Teide rijden. Dit is een zeer mooie maar bochtrijke weg. Aangekomen bij het Montaña Colorada kan men links naar de Teide via de weg die uit het noorden (La Laguna) komt via La Esperanza naar boven klimt. Op dit traject komt men doorheen mooie bossen. Wie vanuit het zuiden vertrekt adviseer ik te rijden via San Miguel, Vilaflor, Pico Del Teide, doorrijden tot El Portillo, dan La Laguna, Arafo, Güímar en via de snelweg terug naar het zuiden. Vanuit het noorden adviseer ik de snelweg te nemen naar La Laguna, La Esperanza, El Portillo, Pico del Teide, doorrijden tot de splitsing naar Vilaflor, daar terugrijden tot El Portillo en vandaar naar Puerto de la Cruz.

Nog nooit zag ik tweemaal dezelfde Teide. Deze vulkaan is steeds anders, elke dag en van op elk stukje Tenerife. Vanuit het zuiden zie je het voorgebergte gevolgd door de huisjes van Vilaflor op 1.500 meter. Daarboven de enorme buitenwand van de oude krater omzoomd met bomen. Als een vingerhoed steekt de Pico del Teide daarboven uit. Vanuit het oosten zie je enkel de oude kraterwand maar vanuit het noorden krijg je het mooiste uitzicht. Aan de voet ligt de groene Orotava vallei. De Pico del Teide staat er als een kroon bovenop. Vooral als de Pico del Teide besneeuwd is en het zonnig is in het noorden, levert dit fraaie beelden op. Omdat de top  meer naar het noorden ligt lijkt de Teide van daaruit nog imposanter en steiler. Het beste uitzicht krijgt men in El Sauzal (aan het Casa del Viño). Maar laat je vooral niet afschrikken. De Teide bezoeken moet men gewoon doen en is totaal ongevaarlijk.

Misschien boezemt deze 3.718 meter hoge vulkaan vele toeristen schrik in. Velen vragen naar georganiseerde busreizen omdat ze waarschijnlijk bang zijn zelf met de wagen deze gigant op te rijden. Men moet goed beseffen dat men niet helemaal tot op de top kan. Men kan hooguit tot zon 2.200 m hoog rijden. In de binnenkant van de oude krater, die een goeie 40 km in omtrek is, ontdekt men een andere wereld. Niet voor niks hebben de filmmakers van onder andere "De 10 geboden" en de "Apenplaneet" hier komen filmen. De drie grote toegangswegen via Vilaflor, Chio en La Laguna zijn in prima staat en ruim genoeg om zelfs twee autobussen elkaar te laten kruisen. In het Nationale Park Del Teide is er voldoende parking. Maar let wel op. De lokale groene partij heeft er een eigen bewakingsdienst die toezicht houdt of de toeristen zich gedragen. Wie letterlijk en figuurlijk over de lijn gaat wordt onverbiddelijk terug gefloten zoals deze jongedame op de foto. Tot op heden blijft de Teide behoren tot s werelds top-15 der gevaarlijkste vulkanen. Bij een uitbarsting bedreigt de Teide vooral de onmiddellijke omgeving in het gebied tussen Puerto De La Cruz en Garachico in het noorden van het eiland. Daarom wordt de Teide door wetenschappers continu in het oog gehouden met behulp van de recentste technieken zoals infrarood satellietbeelden aangeleverd door de Nasa. Maar geen paniek. De Teide ligt er braaf bij en van enige uitstoot van lava of andere onaangename dampen of stoffen is er geen sprake, behalve helemaal bovenaan waar men toch niet zomaar mag/kan komen. Daar stoot de vulkaan zon 25 kg zwavel per dag uit wat binnen de aanvaardbare normen valt.

De Teide is de attractie nr. 1 op Tenerife. De meeste toeristen rijden vanuit het zuiden via Vilaflor naar het Nationale Park Del Teide. Daar bezoeken ze vooral de Roques de Garcia en gaan ze tot aan het gebouw van de kabellift. Dit is al iets maar niet alles. Het mooiste, het meest adembenemende, is de rit naar de top met de  kabellift. Wie deze lift neemt, neemt zo plaats dat hij / zij een goed zicht heeft op het kabelliftgebouw. Er gaan telkens maximaal 38 mensen mee naar boven tijdens de 1.200 meter lange rit die wordt afgelegd in 8 minuten. De kostprijs heen en terug bedraagt ± 18 Euro (3.000 pts) per volwassene. Als éénmaal de lift stijgt krijgt men een fantastisch uitzicht op de oude krater. Nog wat hoger ziet men over de kraterwand heen de rest van Tenerife opduiken en bij helder weer zelfs het buureiland Gran Canaria. Eénmaal boven kan men zowel links als rechts van het gebouw een wandeling aanvatten doorheen de lavaformaties. Op het eind is er telkens een mirador, een uitkijkpunt, van waaruit men onbeschrijfelijke vergezichten krijgt. Helemaal naar de top, waar men in de krater van de Pico Del Teide kan kijken, kan enkel mits voorlegging van een geschreven toestemming. Daarvoor moet men persoonlijk naar Santa Cruz. Neem alvast uw identiteitsbewijs (+ kopie ervan) mee. (Aanvraag indienen bij: Icona c/Emilio Calzadilla St, 5 - Santa Cruz de Tenerife) Let wel op: de kabellift is niet altijd in werking. Bij teveel wind kan men niet naar boven. Best eerst informeren op 922 694.038. Andere info is te vinden op de website van de teleferic. www-teleferico-teide.com. En als de kabellift werkt is deze toegankelijke tussen 9 en 16 uur en kunnen de wachttijden oplopen tot 1 uur. Best een petje meenemen want wachten moet buiten in de zon. Komende uit het zuiden rijdt men best ook eens voorbij het kabelliftgebouw. De weg slingert zich hier door onnoemelijke lavazeeën. Op een zeker moment komt een maanlandschap tevoorschijn. Even voorbij de Montana Mostaza (mosterd berg) ligt er links een parking. In de hoek, een beetje verscholen kan men de Teide winkel vinden met allerlei boeken en souveniers. Er is ook een hele wand waarop de Teide is uitgetekend en waarbij waardevolle informatie over fauna en flora wordt meegegeven aan de bezoeker. Ook deze leukerd op de foto kan men daar zien. Net naast de winkel ligt het informatiecentrum. Hier kan men een onderaardse gang indalen die uitgeeft op een klein informatief museum. Dit is knap gedaan. Men ziet er ondermeer fotos van de uitbarsting in 1909. Buiten, achter de winkel, kan men een mooie wandeling maken langsheen goed verzorgde paden. Hier is ook een sanitaire stop mogelijk. Voor een verfrissing rijdt men nog 1 km door tot El Portillo (splitsing naar La Laguna en Puerto De La Cruz) vanwaar men reeds uitzicht heeft op de noordenkust. Hier kan men beslissen om terug te rijden. Wie naar het zuiden terug wil kan hier de weg naar La Laguna nemen. Dit is voor mij de mooiste van de 3. Halverwege kan men rechts afslaan naar Arafo / Güimar. Maar doorrijden naar La Laguna brengt u doorheen een zeer mooi bos. In La Laguna kan men dan meteen de snelweg op naar Santa Cruz om wat verder de Connextion Autopista Del Sur te volgen die naar Los Cristianos loopt langsheen de kust. Rijdt men toch naar Güimar dan kan men de piramides gaan bezoeken. 

Voor de sportievelingen onder ons is de Teide de uitdaging. Een bijdrage van Hedwig Piens verduidelijkt hoe men de Teide best per fiets aanvalt. Voor de pseudo sportievelingen is er nu recent een oplossing. Met een busje wordt men naar boven gebracht. Daar krijgt men een fiets en kan men beginnen aan de 40 km lange afdaling. Opgelet: het is geen uitstapje op eigen ritme. De groep maakt nogal vaart en met de vele draaien is dit toch niet risicoloos. Ook voor wandelaars zijn er enkele paden die over het Nationale Park Del Teide lopen. Voor hen bestaan er speciale kaarten die helaas moeilijk te vinden zijn. In het complex nabij El Portillo kan men ze echter wel kopen. In de Teide winkel hebben ze routebeschrijvingen in het Spaans. MET DE FIETS NAAR DE MAAN ....in 3u30’(bijdrage voor fietsers door Hedwig Piens)

Wie de Teide bezoekt, doet er goed aan hiervoor een volledige dag uit te trekken en ten laatste rond 10 uur te vertrekken. Een truitje voor boven staat niet mis evenals wat drinken. Wie helemaal naar boven gaat doet best nog een vest mee. Eénmaal voorbij Vilaflor (vanuit het zuiden) en Aguamansa (vanuit het noorden) komt men geen voortreffelijke eethuisjes noch benzinepompen tegen. Tenslotte nog waarschuwen dat men zich niet moet laten afschrikken door wat bewolking rond de top. Meestal hangt deze tussen 1.200 en 1.700 meter. Hierdoor rijden is net als in de mist rijden met 100 m zichtbaarheid. Maar als men éénmaal uit de wolken komt gaat een andere wereld open. Voor de snoepers onder ons; kijk eens naar een doosje "Piedras Del Teide", steentjes van de Teide. Dit zijn nootjes en krenten gewikkeld in chocolade. Een Mix van alle soorten geeft de beste indruk van deze heerlijkheden. WANDELEN OP DE TEIDE(site met zeer mooie beelden van Henk Nouws)

VILLAFLOR (Zuiderflank Teide)
Als men via het zuiden de Teide bezoekt komt men sowieso in Vilaflor. Vilaflor is het hoogste dorp van Spanje (± 1500 meter). In de wijde omgeving kan men er prachtige wandelingen maken. Hier bevindt zich ook de waterbottelarij van Pinalito, het meest gedronken mineraalwater in Tenerife. Weet wanneer men om een agua (con of sin gas) vraagt, men meestal een flesje krijgt van een halve liter. Deze bottelarij kan men vinden op de weg naar de top zo'n 4 km boven Vilaflor. Vilaflor is het waterreservoir van het zuiden. Het water heeft jaren nodig om doorheen de Teide te sijpelen. In Vilaflor, in onderaardse reservoirs, wordt het water verzamelt. De meeste toeristen rijden normaal dit dorpje langs zonder meer. Vanaf de hoofdweg heeft men wel een mooi zicht op het dorp maar er is meer te zien als men naar het centrum rijdt. Dit kost je niet veel tijd en levert mooi ogende huizen en gebouwen op. Ook het  dorpspleintje is aardig om op te zoeken. Op het eind van het dorp kan men naar de Mirador San Roque. Twee Belgen baten daar bar - restaurant 'El Mirador' uit (doe ze gerust mijn groeten). Vanaf het terras heeft met een fantastisch uitzicht op het zuiden (men kan er kijken tot de luchthaven). In bepaalde momenten van het jaar staat Vilaflor echt in bloei. Duizenden oranje bloempjes sieren het dorp. Net buiten het dorp (richting Teide ± 1,5 km) staat ook de hoogste boom van Tenerife. Er is parking voorzien om deze boom van dichtbij te bekijken. Nog wat verder, nog voor de bottelarij, is er rechts een afslag naar 'Lomo Blanco', dit is weg naar het maanlandschap (let op: 30 min. rijden op verharde weg en dan nog eens 50 min. te voet.). Lees meer in het reisverslag van Jos Dejonghe.

LOS CRISTIANOS & PLAYA DE LAS AMERICAS (Z)
Los Cristianos is het referentiepunt van het zuiden. Dit komt door het historische feit dat Los Cristianos de oudste toeristische plaats in het zuiden is, en dit kan men hier en daar ook duidelijk merken. Vanuit het noorden verwijst men steeds naar Los Cristianos als men naar het zuiden van het eiland verwijst. Zo ook op de Autopista's. Los Cristianos is een havenstad waar ferries vertrekken naar verschillende buureilanden. De meeste excursies gaan naar La Gomera of Gran Canaria. Kleine boten vertrekken dan weer op daguitstap naar ondermeer de plaats waar dolfijnen en kleine walvissen zich ophouden in de oceaan. Of er zijn boten die gaan vissen of boten die duikers ter plaatse brengen. De keuze is hier zeer ruim en gevarieerd. In de haven ligt een zandstrand die beschermt wordt door de kademuur. Het water is hier altijd rustig. Aan het strand bevinden zich de meeste horecazaken waarvan overwegend engelse pubs. In de binnenstad zijn er tientallen winkels, eethuisjes en terrasjes. Vanuit Los Cristianos vertrekt aan het Casa Del Mar, aan het begin van de kademuur doorheen een tunneltje, een wandelpad richting Las Americas. Men komt er langs een groot zandstrand en de grotere hotels van Playa de las Americas. Op zondagvoormiddag vanaf 10 uur kan men vlak aan het water (wandeldijk) naar de 'zwarte markt', een smeltkroes van allerlei marktkramers met de meest bizarre goederen. Afdingen tot 40 procent korting is hier de normaalste zaak. Let wel op voor de mensen die u aanlokken om mee te doen aan een  spelletje. Hoeveel anderen ook winnen en hoe goed men ook het antwoord kent, doe nooit mee. En voor de dames : hou de handtas goed gesloten en vast en draag ze best tussen 2 personen in. Playa de las Americas, Playa Torviscas en Playa Fañabe worden vaak aangeduid als Playa. Dit zijn de recentste toeristische urbanisaties op het eiland die letterlijk en figuurlijk uit de grond worden gestampt. Men vindt er honderden hotels, duizenden toeristen en het massatoerisme met haar onaangename facetten. Maar men moet er eens naartoe. Het is er druk de klok rond. Veel volk wil meteen ook zeggen veel venters allerlei. Snelle Time Sharing jongens en meisjes, aanbieders van toeristische uitstappen, gokkers, schooiers, Afrikanen met nepgoederen en ontelbare eethuisjes, bars, cafés , lunaparken, dancings en een pak niets zeggende winkels met bijhorende kitscherige neonreclames. Het ergst van al is het geluid van het verkeer dat enkel in de vroege uurtjes wat afneemt. Men kan er wel een wandeling maken richting haven (Puerto Colon, Colon=Columbus) via een soort  wandeldijk die het strand volgt. Let op, er zijn veel trappen op dit pad en is minder geschikt voor personen met loopmoeilijkheden. Gaat men nog verder dan komt men in Playa Fañabe waar het veelbesproken hotel Bahia del Duque werd opgetrokken in Disneystijl en waar de villa van Liz Tailor op een rots is gebouwd. Wat verder liggen de nieuwe Rui hotels. Gaat men richting Los Cristianos, dan kan men ter hoogte van de Mc Donalds een lange wandeling (zonder trappen) langs de kustlijn aanvatten waar het minder druk is. In Playa kan men ook enige watersporten aantreffen als waterfietsen, glijbanaan, parasailing en waterscooters en kan je naar het Octopus Aquapark, een gigantisch waterpretpark met dolfinarium. Vanuit de haven (Puerto Colon) vertrekken boottochten naar de walvissen, dolfijnen en naar de kust voor Masca. Wie op de boot stapt wordt aangeraden een pilletje tegen reisziekte in te nemen. Als men naar de kliffen van Masca vaart doet men er goed een boot te kiezen met mogelijkheid tot zwemmen nabij het strandje van Masa. Ten slotte wil ik nog volgende tip meegeven. Playa moet je aanzien als een stad die vanaf de zee het gebergte opklimt. Middendoor loopt een autosnelweg. Bij boeking is het daarom steeds goed om weten of het hotel tussen de snelweg en de zee is gelegen of tussen de snelweg en het gebergte, ook gekend als Playa Alto. Is men daar gelogeerd dan moet men er rekening mee houden dan het een flink stuk lopen is naar de kust en dat men bij het terugkeren berg opwaarts moet.
Amusement is er volop te vinden. Vele jonge bezoekers vragen dan ook steeds naar de aanwezigheid van dancings. Die zijn er volop. Men kan ze vinden in de buurt van de MacDonalds (of is het net omgekeerd ?). Aan beide zijden van de straat zijn er verschillende grote dancings en lunaparken. Jammer dat ze soms vol Engelsen zitten en die zijn het nu eenmaal niet gewoon veel te drinken. Dus kan men zich al de nodige taferelen voorstellen die er soms heersen. Voor wie van Spaans ballet houdt moet zeker een voorstelling beleven van Carmen Mota. Dit spectakel, waaraan een vijftigtal dansers deelnemen, is adembenemend en duurt non-stop een anderhalf uur. Het gaat iedere avond door om 21u30 in het Mare Nostrum Resort in de buurt van de Santiago hotels in de Avenuda de las Americas. Het gebouw wordt ook wel Casino, of Congrespaleis, genoemd en is zeer herkenbaar aan de rijen figuurtjes (soort cupido's) bovenop het gebouw. Momenteel loopt de nieuwste show 'Pasión Española'. Best aanwezig zijn om 21 uur en een plaats kiezen aan de middengang en halverwege de zaal.

LAS GALLETAS - COSTA DEL SILENCIO (Z)
Los Cristianos/Playa de la Americas > Santa Cruz. Afslag Las Galletas - Guaza, aan rtotonde rechtdoor het dorp van Guaza. Aan volgende rotonde rechtdoor zodat men aan het haventje komt. Tenbel, El Trebol en Westhaven Bay liggen aan de andere kant van het dorp. Sla voor de eerste huizen links af en rij het dorp rond. Aan de eerste lichten is men reeds aan Tenbel. Daar linksaf, eerste rechts komt men na 300 meter aan Restaurant Tijl en El Trebol. Aan restaurant Totem rechtsaf en zo'n 400 meter rechtdoor tot net buiten het Tenbel park kom je aan Westhaven Bay.

De Costa del Silencio is het gebied ten westen van de drukke toeristische centra. Het sterkt zich uit van net voor Las Galletas tot  Los Abrigos. Dit is het uiterste zuiden van Tenerife. Enkele decennia terug werd dit vissersdorpje op de kaart geplaatst door de komst van het TenBel park. Destijds was dit park een Belgische onderneming (vandaar de naam TENerife -BELgië) en heeft het in de loop der jaren heel wat verschillende eigenaars gekend. Onlangs werd het opgekocht door JETAIR, de Belgische toeroperator. In het park staan heel wat mooie planten en bomen. Alleen jammer dat de accomodatie en de restaurants van de verschillende hotels die men er vindt van mindere kwaliteit zijn. Rondom Tenbel ontstond heel wat toeristische activiteit zodat men nu in El Trébol veel cafés, bars, restaurants, pizzatenten en vakantieamusement aantreft. Las Galletas is een prima uitvalbasis om Tenerife te ontdekken. In geen tijd is men met het openbaar vervoer in de grote centra als Los Cristianos of Playa de las Americas terwijl men toch verblijft in een straatlawaai-arme omgeving. Het haventje biedt een schuilplaats voor vele plezierboten en is  gekend om zijn duikerscentra. Het bekendste is 'La Morena' van wijlen Jean 'La Murene'. Elke ochtend is er een vismarkt waar de vangst van de afgelopen nacht wordt verkocht. Las Galletas kent nog vele lokale handelaars die hun uiterste best doen de toeristen het naar hun zin te maken. Vlak naast Tenbel ligt het recent gebouwde vakantiecomplex Westhaven Bay die wordt gerund door de Belgische Rita Vandevelde en haar dochter Nele Messiaen. Dit is een prima verblijfplaats vlak aan zee voor Belgen en Nederlanders. Het restaurant van Westhaven Bay boven zeer gerenommeerd in Zuid-Tenerife (Belgisch Chef). Op woensdagavond en op zondagmiddag is er barbecue. (Reserveren nodig op 922-73.06.56). Voor fijnproevers herbergt Las Galletas een zeer voornaam restaurant met een aangenaam kader (Nederlanders spreken over een 'aangename ambiance' meen ik te weten ;-)). Restaurant Tijl is stijlvol maar betaalbaar. Tonny en Ralph, één Belgische en één Nederlandse Limburger, verwelkomen u in hun zeer aardig ingericht restaurant waar enkel de lekkerste gerechten met dagverse producten op tafel komen. (Reservatie is gewenst 922-73.07.22). Wat verder in St-Anna kan men naar de Globetrotter van de Antwerpenaar Ludo. Hier is het op woensdagavond 'Langostines à volenté' en je eet hier echt die zeevruchten tot ze langs je oren uitkomen. 

BANANERA 'JARDINES DEL ATLANTICO' (Z)
Autopista LC/PdlA > Santa Cruz. Afslag Las Galletas/Guaza, richting Val San Lorenzo. 3 km verder net voor een tankstation rechts af (Bananera), 300 m aardeweg volgen. Inkom 1.000 pts. Bezoek ± 70 min. Ook gratis busdiensten vanuit het de zuiderse centra. tel. 922 72.04.03 - 922 72.03.60. Rondleidingen om 10, 11.30, 13, 15.30 en 16.15. Men kan zich informeren wanneer er Nederlandstalige rondleidingen zijn.

In deze zeer mooi onderhouden Finca (ranch) is het aangenaam rondwandelen. Oorspronkelijk was deze fincha een bananenplantage maar is met de tijd omgebouwd tot een soort openluchtmuseum over Tenerife. Eigenlijk moet ik zeggen een 'verzameling' van wat Tenerife rijk is en was. In de Bananera maakt men kennis met de planten- vruchten- en veeteelt op Tenerife. Bij aankomst in de fincha heeft men al metéén de smaak te pakken met een gratis door het huis aangeboden bananenlikeurtje. Daarna start de rondleiding onder begeleiding van een Nederlandstalige gids (vraag wel wanneer die NL gids aanwezig is). Naast de vele leerrijke informatie over de vruchtenteelt krijgt men ook een videofilm over Tenerife te zien, een bijzonder interessante uiteenzetting over de waterwinst en waterbeheersing, en niet te vergeten, het antwoord op waarom bananen nu eigenlijk krom zijn. Men kan er ook proeven van verse vruchtensappen als manga, banaan, papaya, etc... Zelfs luizen ontbreken niet !! Deze parasieten hebben destijds een grote economische rol gespeeld op het eiland. Hoe, dit verneem je van de gids. Er is ook een kleine tentoonstelling rond oude gebruiksvoorwerpen en een souveniershop waar men op het eind van de rondleiding opnieuw getrakteerd wordt op een honinglikeurtje. Een echte aanrader deze Bananera.

NATUURPARK 'LAS AGUILAS DEL TEIDE' (Z)
Afrit Los Cristianos, richting Arona , na zo'n 4 km aan de rechterkant uitzien naar een groot arendsbeeld. Pijltjes volgen 'Parque Ecologic'. Ruime parking - Inkom 2.000 pts - korting voor kinderen. Bezoek 3 tot 4 uur. Gratis busdiensten vanuit alle badsteden.

"Aguilas del Teide", vrij vertaald, "De arenden van de Teide" is een door een Belg (J.m. Goeders) ontworpen natuurpark met tientallen dieren en losvliegende arenden. Het park is vrij nieuw en nog niet zo bekend als het Loro Parque in het Noorden van Tenerife. Toch is dit natuurpark méér dan een bezoek waard. Om 12 en 16 uur is er in een groot arena een arendenshow. Wees op tijd. Vanaf de ingang heb je ongeveer 20 minuten nodig om het arendarena te bereiken en plaats te nemen. Hier scheren verschillende soorten arenden, waaronder de enorme Condor, je boven het hoofd. Een olifant amuseert er de kinderen. Het park is gesitueerd in een 'Barranco', een kloof. Via goed begaanbare paden komt men langs pinguïns, krokodillen, nijlpaarden, vogels en vooral veel prachtige planten en bloemen. In het groot arena waar een piratenschip het decor vormt kan men tijdens het nuttigen van een drankje genieten van spektakel en show. Voor wie trek heeft in een pizza kunnen wij u zeker de pizzatent aanraden van het park. Vanop het terras heeft u een prachtig uitzicht. Wie zich eens wil uitleven kan een of meerdere ritjes maken op de meterslange bobsleepiste die zich net naast de cactustuin bevindt. Ook het recent toegevoegde Jungle avontuur is dolle pret voor het hele gezin. Dit is een geheel van hangbruggen, uitkijktorens en touwen waar langs men kan klauteren. De vreemde achtergrondgeluiden zijn afkomstig van een stelle primitieve Afrikanen (ze doen zich toch zo voor).

VISSERSDORP 'LOS ABRIGOS' (Z)
Autopista Los Cristianos/Playa de la Americas > Santa Cruz. Afslag San Miguel/Los Abrigos. Parkeren in de nabijheid van de rotonde en dan zeewaarts gaan waar de restaurants zich bevinden.

Dit vissersdorp heeft niks te bieden behalve dat men er verse vis kan eten en op dinsdag avond naar de markt kan gaan. Recentelijk werd de oude heirweg tussen de afrit van de autosnelweg en het dorp vervangen door een loodrechte asfaltweg. Weg kronkels, hobbels en bobbels. Hiermee is een groot stuk charme verloren gegaan. De omgeving in de buurt van het piepkleine haventje werd eveneens onder handen genomen en gerenoveerd en autovrij gemaakt. Gelukkig maar want vroeger was dit helemaal niet fraai om aanzien. Juist hier bevinden zich een tiental visrestaurants. In restaurant 'Vista Mar' (halverwege) en 'Los Abrigos' (helemaal aan het eind) dient men vooraf de vis zelf uit te kiezen. Aan de kaart eten kan hier ook. Maar daarvoor moet men niet naar Los Abrigos rijden. Deze vis of schaaldieren worden klaargemaakt en geserveerd met brood, salade, aardappelen en Canarische sausen. Hier wil ik de raad meegeven meerdere keren een beperkte hoeveel vis en/of schaaldieren te bestellen. Want wie alles ineens laat opdienen moet er rekening mee houden dat het laatste stukje koud zal zijn. Het is namelijk zo dat de restaurants vlak aan zee gelegen zijn en meestal met open schuifdeuren werken. Dit brengt extra afkoeling met zich mee. Wie geen salade (ensalada) of brood (pan) wenst, dient dit te zeggen op het moment dat deze op tafel wordt neergezet. Het is steeds raadzaam achteraf de rekening te controleren of die salade, of het brood, toch niet in rekening werden gebracht. Er was een tijd dat men hier aan belachelijk lage prijzen vis kon eten. Deze tijd is nu voorbij. Toch is het goedkoper dan bij ons in België of Nederland. Vooral diverse soorten inktvissen (o.a. de chocos) en bepaalde langoustines (o.a. Carabiñeros, een grotere bloedrode soort) zijn héél lekker om eten. Van deze laatste, die ongeveer 800 Pts per stuk kost, vraagt men best slechts één stuk om te beginnen want aan zo'n beest hangt nogal wat vlees. En voor de echte liefhebbers: het beste zit hem in de kop. Uitpeuzelen is hier de boodschap. Helemaal los van het culinaire gedeelte van Los Abrigos is de weg tussen de afrit van de autosnelweg en het dorp de ideale plaats voor spotters. Deze weg bevindt zich pal onder de aanvliegroute van de luchthaven Reina Sofia. Het enige voordeel dat de asfaltweg te bieden heeft is meer ruimte om te parkeren en de vliegtuigen gade te slaan. Vooral vrijdag is een drukke dag. Op de weg bevindt zich eveneens de toegangsweg tot de Golf Del Sur. Een zeer uitgestrekt golfterrein waar men ook de eerste stappen kan zetten in de wereld van het golf spelen.

SURFOORD 'EL MEDANO' (Z)
Autopista Los Cristianos/Playa del las Americas > Santa Cruz. Afslag Granadilla/El Mèdano of via Los Abrigos (afrit eerder)

Men kan op de Autopista del Sur de directe afrit naar El Mèdano (wandelende duin) nemen. Persoonlijk vind ik het aangenamer om via Los Abrigos te rijden. De weg tussen Los Abrigos en El Mèdano loopt tussen de luchthaven en de zee. Op de rechterhand zal men de Rode Berg (Montaña Roja) zien liggen, een uitstekende rots in de zee die men onmogelijk kan mislopen. Aan de kant van Los Abrigos ligt het lavazandstrand Playa de la Tejita. Parkeer op de eerste parking en maak van hieruit een strandwandeling langsheen de waterlijn tot aan de Rode Berg. In een oude oorlogsbunker verkoopt men verfrissingen. Net voorbij de bunker kan men via een hangbruggetje naar het naaktstrand. Nog verder kan men over de rotsen tot ver in zee. Na de wandeling kan men verder doorrijden naar El Mèdano. Ongeveer een kilometer voorbij de Rode Berg is het mogelijk te parkeren net voor Hotel Playa Sur. Dit hotel is ideaal voor surfers omdat het aan het strand is gelegen. Vanaf deze parking kan men opnieuw of langs een wandelpad of langs de waterlijn tot aan het dorpje wandelen. Hier lijkt de kust sterk op de Belgisch / Nederlandse kust bij windkracht 6. Met gunstige wind kunnen surfers hier zeer hoge snelheden halen of hoog uit zee springen bij het Kiten (surfen met parachute). El Mèdano komt dan ook regelmatig wereldwijd in beeld tijdens surfwedstrijden. Een handdoek meenemen om de voeten proper te maken na de strandwandeling is geen overbodige luxe.
In het dorpje El Mèdano zelf is een klein lavastrand waar men in zee kan gaan zwemmen. Van op de havenmuur kan men lijnvissen. Aan het strandje bevinden zich, vlak aan het water, enkele gezellige terrasjes vanwaar men de surfers aan het werk kan zien. Mijn voorkeur gaat uit naar Grill Playa Grande helemaal op het eind van de wandeldijk (kant Los Abrigos). Het is er zeer klein maar netjes. Kleine honger kan hier gestild worden met grillades en tapas. Aan te raden is de Chocos (inktvis) met papas arrugadas, vrij vertaald gerimpelde aardappelen die in 50% zout en 50% water gekookt zijn. Ze mogen/moeten met de schil en al opgegeten worden het liefst met de gekende Canarische saus (salsa) mojo (uitspreken als Mog-Ho). Deze bestaat in rode en groene variatie. Of men kan kiezen voor Ensaladilla, een frisse mengeling van groenten en aardappelen. Via het centrum en de havenmuur kan men aan het noorderstrand komen waar helemaal op het eind het Hotel Calimera Atlantic Playa is gelegen. Nog verder ligt het Montaña Pelada waar een mooie inham is. Op de Montaña zelf kan een wandeling gemaakt worden.

THEMAPARK 'PIRAMIDES DE GUIMAR' (O)
Autopista Los Cristianos/Playa de las Americas > Santa Cruz. Afslag Güímar richting Teide. Vanaf het binnenrijden van Güímar staan wegwijzers. Bezoek ± 60 min.

In combinatie met een bezoek aan Candelaria kan men naar de Piramides van Güímar. Het culturele belang van deze zes geheimzinnige Chacona piramides werd voor het eerst ontdekt door de Noorse wetenschapper Thor Heyerdahl. Zijn vriend Fred Olsen (van o.a. de redermij.) hielp Thor deze piramides van een volledig ondergang vrijwaren. Er werd ook een stichting in het leven geroepen voor internationaal archeologisch onderzoek.
Naast het grote terrein met de piramides is er het museum dat is ondergebracht in het Casa de Chachona, één van de drie oudste huizen van de Guimar vallei. Het werd gerestaureerd en tot beschermd cultureel monument geklasseerd. De permanente tentoonstelling belicht de culturele overeenkomsten tussen de antieke beschavingen van de Oude en de Nieuwe Werelden. In het park staat eveneens een replica van de Ra II, het schip dat door Thor Heyerdahl gebruikt werd om in 1970 de Atlantische oceaan over te steken. In het auditorium kan men een 12 minuten durende film volgen over de beweegredenen om te experimenteren met preEuropese watervoertuigen. In het park vindt men eveneens een tentoonstelling over rietboten. Vanaf het panoramisch terras heeft men bovendien een prachtig uitzicht op de oostkust. Hier kan men ook souvenirs aanschaffen.

KUSTDORP 'CANDELARIA' (O)
Autopista Los Cristianos/Playa de las Americas > Santa Cruz. Afslag Candelaria.

Candelaria ligt tussen de zee en de autosnelweg geprangd. Afrijden is dus nooit een omweg. Volg de weg die naar beneden loopt tot aan de zee. Daar is voldoende parking. Vandaar kan men door de winkelstraat naar het plein wandelen waar de kathedraal staat. Daar staat het beeld van 'Virgin Negro', de Zwarte Maagd. Elk jaar opnieuw op 15 augustus is het groot feest ter ere van deze Maagd. Net voor en na 15 augustus wandelen daarom honderden boetedoeners langsheen de autosnelweg naar dit bedevaartsoord. De viering wordt ook rechtstreeks op de Spaanse televisie verslagen. Op het plein voor de kathedraal staan, langsheen de kustlijn, de bronzen afbeeldingen van de oude Guanche-koningen. Elke beeld heeft zo zijn eigen verhaal. Hier zijn ook een paar terrasjes waar men kan genieten van een drankje en kan luisteren naar de branding die er op de rotsen stuk slaat. Door het invallende licht en het schuim krijgen de golven er een zeer mooie blauwe kleur.

HOOFDSTAD 'SANTA CRUZ DE TENERIFE' (NO)
Autopista Los Cristianos/Playa de las Americas> Santa Cruz, net voor Santa Cruz afslag Avenudo Maritima, voorbij de industrie, tot aan de haven rijden. Parkeer ter hoogte van vierkante toren met ingebouwd uurwerk. Of wat verder rechts is er een onderaardse parkeergarage.

Aan Santa Cruz zou ik wel een complete pagina kunnen wijden. Informatie verschaffen over alles wat de hoofdstad van Tenerife te bieden heeft is onbegonnen werk en bovendien moeilijk up-to-date te houden. Ik verwijs liever door naar bestaande literatuur over deze veelzijdige stad. Deze documentatie is overal op Tenerife te koop. Wie louter wil shoppen kan zijn koopjesjacht starten aan de Plaza De España (vierkante toren met uurwerk vlakbij de haven). In deze omgeving lopen soms meisjes rond van de dienst voor toerisme. Ze hebben naast informatie ook stadsplannetjes bij of wijzen de weg naar wat men zoekt. Vanop de Plaza De España vertrekt ook een toeristisch treintje die meteen de hele stad laat zien. Maar we hadden het over shoppen. Vanaf de Plaza De España lopen enkele winkelstraten de stad in. Laat de zijstraatjes niet links liggen want soms zijn daar héél toffe winkeltjes gevestigd. Wat ook de moeite waard is om te bezoeken is de 'Mercado de Nuestra Señora de Africa'. Dit is een plein, in feite een continu markt, vol kleine winkeltjes. Zeer kleur- en geurrijk. Wel duizenden kilo's groenten, fruit en vlees worden hier te koop aangeboden. Ook veel levende dieren staan hier tentoongesteld en ondergronds is er een zeer grote vismarkt. Rondom het gebouw bevinden zich tientallen kraampjes waar men allerlei spullen en snuisterijen kan kopen. Gaande van bloemen tot eetgerief. Deze markt kan me het best bereiken door vanaf de Plaza De España de hoofdwinkelstraat in te lopen. Bij het tweede grote kruispunt (Calle de Valentin) naar links afslaan (in de verte ziet men op 300 meter een toren staan). 
Wees wel tijdig in Santa Cruz. Om 13 uur neemt men ook in Santa Cruz siesta. In combinatie met een bezoek aan de hoofdstad kan men in de namiddag een tiental kilometer verder doorrijden (zelfde weg langsheen de haven aanhouden) naar Playa de las Teresitas. Een mooi zandstrand in een kalme baai met ruime parkeermogelijkheden. Het strand werd tientallen jaren geleden kunstmatig aangelegd met wit Sahara zand. Met kan er met de waterfiets peddelen of in zee zwemmen (rustig water). Net voor het strand, in San Andres, kan men de bergen in (Montaña Pelada) en er de weg naar Taganana nemen waar men de ruwe natuur en rotsen van het noorden kan vinden. In Taganana zijn enkel lokale visrestaurantjes waar men eens moet proeven van een vers gevangen visje. Bij het terugkeren uit Taganana slaat men voorbij de tunnel af richting La Laguna. Deze weg brengt u via het Mercedes gebergte naar een van de oudste steden van het eiland. Op deze weg zijn heel wat mooie paradors (uitkijkpunten). Neem wel voldoende brandstof mee vanuit San Andres. Benzinepompen zijn schaars in deze streek. Vanuit La Laguna kan men dan overwegen via de Teide (richting La Esperanza) terug naar het zuiden te rijden. Tussen La Laguna en het Nationaal park Del Teide rijdt men door mooie bosgebieden en passeert men het 'Observatorium Astronomico del Teide'. Een ruimte- en sterrenobservatorium met wereldfaam.

WIJNMUSEUM 'CASA DEL VINO' (N)
Autopista Los Cristianos/Playa del las Americas > Santa Cruz > Connextion Autopista Del Norte > Puerto de la Cruz.

Op weg naar, of op terugweg van het noorden, moet men even de tijd nemen om af te rijden in El Sauzal. Volg de wegwijzers naar het 'Casa del Viño', het huis van de wijn, dat nauwelijks op 500 meter van de afrit is gelegen. Van hier uit heeft men een schitterend  uitzicht op de Orotava vallei. Hier kan men plaatjes schieten zoals ze op ansichtkaarten voorkomen. Met de Teide als achtergrond en Puerto de la Cruz aan zee krijgt men in één beeld een adembenemende indruk van Noord Tenerife.
Het Casa del Viño moet men bezoeken ook als is men niet metéén geïnteresseerd in wijnbouw. Wie dit is wel is krijgt behalve een zeer mooi gerestaureerd huis ook een volledig inzicht in de wijnbouw op Tenerife. En eerlijk gezegd, het aanbod wijnen is indrukwekkend. Naast het museum is er een bodega waar mijn gratis de wijnen kan proeven. Wie meer tijd heeft kan tafelen in het culinair zeer hoogstaand restaurant 'La Baranda' dat zich eveneens in het Casa bevindt. Tijdens de zomermaanden is het terras open met zicht op de vallei. Volledigheidshalve moet ik u meegeven dat men het restaurant niet zomaar in short en op sandalen kan binnenstappen. Daarvoor is het net iets te hoogstaand. Vele zakenlieden komen hier op zakenlunch.

BOTANISCHE TUIN 'JARDINE BOTANICA' (N)
Autopista Los Cristianos/Playa de las Americas > Santa Cruz > Connextion Autopista Del Norte > Puerto de la Cruz. Eerste afrit

De Botanische Tuin is een oase van rust in een drukke stad als Puerto de la Cruz. De tuin is ondertussen honderden jaren oud en werd destijds aangelegd door de Spaanse bezetters. Hier groeien planten, bloemen, struiken, heesters en bomen in perfecte harmonie. Doordacht aangelegd om in te slenteren, te verpozen maar boven alles - te genieten. Niet enkel is de botanische tuin een streling voor het oog. Wie even gaat neerzitten op een bank, en de ogen sluit, laat een wondere wereld open gaan. Onbeschrijflijke geuren prikkelen je neusvleugels en geluiden, als het ritselen van bladeren gemengd met het gezang van vogels, klinken je als een symfonie in de oren. De botanische tuin toont je hoe indrukwekkend en rijk de variatie aan flora wel is op Tenerife. Woorden schieten hier tekort dus doe ik er een extra foto bij.

KUSTSTAD 'PUERTO DE LA CRUZ' (N)
afrit naar Puerto De La Cruz, Wie de Botanische tuin wenst te bezoeken neemt richting Jardin Botanico, anders rijdt men rechtdoor naar zee en kijkt men uit naar parking bij het verlaten van de tunnel. Men is dan vlabij het Lago Martinez. Toegang Loro Parque 2.200 Pts / volwassen persoon.

Na een bezoek aan de Botanische Tuin kan men de weg zeewaarts volgen. Pijltjes wijzen u vanaf hier de weg naar het Loro Parque, Tenerife's attractie nr. 2 na de Teide. Dit dierenpark ligt aan zee. Het aanbod, naast een dolfijnen-, zeehonden- en papegaaishow, is recent nog uitgebreid met een pinguïnshow. Verder kan men er veel vogels, overwegend papagaaien, aantreffen en een fascinerend aquarium. Het park zelf is mooi beplant en in een aparte serre kan men bovendien een zeer groot aantal mooi ogende orchideeën vinden. Wees tijdig (voor 12 uur) aanwezig in het hoogseizoen. D.w.z. dat wie vanuit het zuiden hierheen komt rond 9 uur dient te vertrekken. Dan is men om 10u30 zeker aan de Botanische tuin en om 11u45 aan het Loro Parque. Wie het allemaal wil zien zal ongeveer tot 16u in het Loro Parque vertoeven. Vanaf de parking rijdt een treintje op en neer naar het stadscentrum van Puerto De La Cruz. Zelfs al gaat men niet naar het Loro Parque dan raad ik aan toch te auto te parkeren op de parking van het Loro Parque (225 Pts) en vandaar de stad in te trekken. Voor die prijs krijgt men voor het gehele gezin een gratis rondleiding door de stad langsheen de haven (terugtocht). Wie het treintje neemt wordt afgezet op zo'n 100 meter van de wandeldijk vlakbij het Lago Martiánez. Om die te bereiken loopt men zeewaarts (richting achterkant treintje). Het lago Martiánez is een verzameling van zwembaden aan de rand van de zee. Hier kan men komen zonnen en zwemmen. Er zijn omkleedcabines, toiletten en restaurants voorzien. In het grootste zwembad (meest rechtse als men naar zee kijkt) spuit ook een fontein een reuzenstraal het bad in. Niet alleen prettig om onderdoor te zwemmen, ook plezant om aan te horen tijdens het zonnen. Wie niet naar het Lago Martiánez gaat slentert de wandelpromenade dan maar af. Hier bevinden zich de statige hotels van weleer, terrasjes, winkeltjes en wat verder openbare zwemplaatsen in open zee. Op het eind van deze promenade (daar waar een pizza restaurant in de rotsen is gebouwd) kan men ofwel de straat oversteken en naar het oude stadscentrum lopen, ofwel kan men rechts naar beneden naar de oude haven toe. Ik stel voor dat men het oude stadscentrum inloopt via de autovrije straat (Calle Quintana). Na zo'n 200 meter komt men op de Plaza Del Chorzo. Hier zijn enkel restaurants opgetrokken in typische stijl. Vanaf deze Plaza kan men zeewaarts naar de oude haven (waar zich de toeristische dienst bevindt) en zo terug naar de plaats van waar men is vertrokken. Let op: niettegenstaande men vaak het Loro Parque treintje zal zien passeren, kan men er slechts op één plaats opstappen. Wie daar geen zin in heeft kan een taxi (500 Pts) nemen naar het Loro Parque. Uiteraard is er nog meer te zien in Puerto De La Cruz. Zoals het Shopping center Martinez maar ik stel voor dat uzelf op stap gaat in deze mooie stad.

WIJNDORP 'ICOD DE LOS VINOS' (N)
Autopista Los Cristianos/Playa de la Americas > Santa Cruz > Connextion Autopista Del Norte > Puerto de la Cruz > Icod,
dan de pijltjes Drago Milenario volgen.

Op Tenerife wordt her en der wijn geproduceerd. Icod de los Viños draagt hierin een grote bijdrage. In het dorpje, met vele gevels in schitterend houtsnijwerk, worden in diverse bodega de mogelijkheid geboden wijn uit de regio te proeven en aan te kopen. In Icod staat volgens een oude legende de oudste boom van het eiland. De 'Drago', of drakenboom, zou wel over 3000 jaar oud zijn. Naast de boom, aan het huisnummer 3, is er de 'Bodega del Drago'. Van buiten af lijkt het op een kantwinkel. Ga binnen en loop de trap af. beneden vindt men allerlei snuisterijen en souveniers van en over het eiland Tenerife. Men kan er naast wijn ook geitenkaas en de Canarische saus mojo (mog-ho) proeven en kopen. In de binnentuin is een kleine cafetaria en voor wie het hoogtij is, een deftig toilet. Op het eind van de binnentuin kan men een wandeltuin inlopen waar naast de 'Drago' tal van planten en struiken te vinden zijn. Het dorpje heeft een héél mooi kerkje dat op bepaalde tijdstippen geopend is voor het grote publiek. Linksachter in het kerkje bevindt zich een kleine tentoonstelling rond kerkgewaden. Ook het altaar is zeer mooi. In de buurt van het kerkje is nu ook een vlindermuseum met tal van exotische exemplaren. Bij een bezoek aan het noorden van het eiland mag men Icod niet links laten liggen.

KUSTDORP 'GARACHICO' (N)
Autopista Los Cristianos/Playa de las Americas > Santa Cruz > Connextion Autopista Del Norte > Puerto de la Cruz > Icod > Garachico.

Zo'n 300 jaar geleden werd dit dorpje, met uitzondering van het kerkje en het kasteel, van de kaart geveegd tijdens een uitbarsting van de Teide. Garachico was toen de belangrijkste haven van Tenerife van waaruit vooral wijn werd verscheept. Vandaag is Garachico een mooi, proper aardig dorpje met zeer mooie gebouwen. De meeste toeristen stoppen hier niet eens. De weg ligt tussen het dorp en de zee en het kan er soms vaak druk zijn. Dit komt omdat men vlak aan zee, in de rotsen, niet enkel het openbaar zwembad heeft aangelegd maar tevens enkele zonneterrassen van waar men in zee kan gaan zwemmen. De ingang kan men vinden vlakbij het kasteel(tje). In dit kasteel kan men naar een kleine tentoonstelling over Garachico, schelpen, vissen en gesteenten. Als hier geen parkeerplaats is rij dan het dorpje in. Daar is bijna altijd plaats. Geniet van de pleintjes, fraaie gebouwen al dan niet met sierlijk balkon. Langsheen de grote kustweg zijn ook vele eethuisjes. Door de stroom aan voertuigen is eten hier niet aangewezen. In het dorpje zelf zijn er enkele typische eethuisjes. Hier en daar kan men vakmensen aan het werk zien. Garachico vanuit de hoogte gezien is ook mooi. De mooiste beelden zijn te vinden op de weg van Garachico naar El Tangue.

PURE NATUUR 'PUNTA DE TENO' (NW)
LC/PdlA > Adeje, Isora, Santiago Del Teide, Masca, Buenavista.

Sagres in de Algarve (Portugal) wordt wel eens 'het einde van de wereld' genoemd omdat het op het uiterste punt van Europese vasteland ligt. Ook Tenerife kent zijn einde van de wereld in de vorm van Punta de Teno, het uiterste noord-westen van het eiland, maar dan wel om een héél andere reden. De wind kan hier zo tekeer gaan dat het bij momenten niet mogelijk is dit stukje van Tenerife te bezoeken. Net voorbij Buenavista begint de weg via Casablanca, een gehucht, langs de kliffen. Waarschuwingsborden in meerdere talen wijzen de toerist op het gevaar van vallend gesteente bij winderig weer en het Cabildo de Tenerife wijst alle verantwoordelijkheid af. Wie dus voorbij deze borden rijdt weet waaraan hij of zij begint. De 9 km lange route, vaak bezaait met stukken rots, slingert zich pal onder de meters hoge bergflanken langsheen de woeste kust. De mirador de Manjo, ongeveer halverwege, biedt dan zowel op de Noord- als op de Westkust een adembenemend uitzicht. Dit is een van de mooiste plekjes op Tenerife. Helemaal op het eind van de route komt men aan de vuurtoren vanwaar men een mooi zicht krijgt op de kliffen van het Teno-gebergte met helemaal op het eind Los Gigantes. Hier kan men in de kleine baai zwemmen of vissen. De route loopt dood, dus is men verplicht achteraf terug te rijden naar Buenavista.

BERGDORP 'MASCA' (NW)
Los CristianosC/Playa de la Americas > Adeje, Isora, Santiago. In Santiago Del Teide voor het kerkje links naar Masca.

Raar maar waar. Vele toeristen die Tenerife bezoeken laten dit mooie stukje eiland links liggen. Masca ligt dan ook verscholen in een aardig diepe kloof. Na een klim via Santiago del Teide ligt er nog 6 km. bergroute te wachten. Vanuit Santiago maakt men eerst een kleine klim tot op de bergrug. Daar heeft men aan de ene kant een mooi zicht op de Teide en aan de andere kant op de baai van Masca en het buureiland La Gomera. Op deze plek staat een drankwagen waar men verse sinaasappelen op een heel bizarre manier tot sap uitperst. Dan volgt de daling naar Masca. Na elke draai krijgt men nieuwe betoverende natuurbeelden te zien. Tijdens de afdaling zijn er meerdere uitkijkposten waar men kiekjes kan schieten. Deze afdaling is niet risicoloos en vraagt enige kennis van ondermeer remmen op de motor (om de remmen te sparen) en wat bochtenwerk. Let op : stijgend verkeer en het grootste voertuig hebben hier altijd voorrang. Hiervoor overweegt men de idee nabij Santiago een parking aan te leggen en het traject naar Masca uitsluitend per bus te laten verlopen. Eenmaal in Masca moet men stationeren op de parking bij de rotonde. Parkeert u zich vooral niet in overtreding want boetes kosten hier een pak geld. Daarna gaat men verder te voet want Masca is autovrij. Dicht bij het kerkje daalt een steegje het dorpje in. Jammer genoeg moeten wij Masca afraden voor zij die niet goed te been zijn of vlug buiten adem raken. In het dorpje zijn enkele drank- en eethuisjes. Wij raden aan even binnen te lopen bij 'Chez Arlette'. Een Zwitserse die daar al jarenlang woont. Het terras van haar zaak hoort waarschijnlijk tot de mooiste van Europa. Palmbomen en een onvergetelijk uitzicht op de baai van Masca. Hier kan je ook proeven van de Masca-taart. Wie zich wandelfreak noemt kan zich wagen aan een wandeling van Masca-dorp naar Masca-baai doorheen een fascinerende kloof. Een geoefende stapper doet zo'n 150 min. over de afdaling. In de baai kan men een frisse duik nemen in de oceaan alvorens de terugklim met een hoogteverschil van 800 meter aan te vatten. Vanuit Las Americas en Los Gigantes zijn er bootuitstappen naar de baai van Masca. Vaak dalen mensen vanuit Masca af naar de baai om daar, na afspraak, per boot terug te keren naar Los Gigantes.

KUSTREGIO 'LOS GIGANTES & PUERTO SANTIAGO' (NW)
Los CristianosC/Playa de la Americas > Adeje, of via Isora, Santiago del Teide. Of via San Juan, Alcala.

Voor mij is het zuid-westen van Tenerife het minst aantrekkelijke deel van het eiland. Vertrekkend uit het zuiden (Los Cristianos, Playa De Las Americas, Torviscas Playa en Playa Adeje) dwarst men eerst honderden hotels en appartementen via de snelweg, de enige uitweg naar mooiere oorden. Kies vanuit het zuiden de richting naar Santiago Del Teide. Net voorbij Adeje kan men via 2 wegen het noord-westen,met Masca en het Teno gebergte, vlot bereiken. De eerste weg gaat rechtdoor naar Santiago Del Teide via Guia De Isora en Tamaimo. Hier blijft men een stuk van de kust af maar men rijdt er tamelijk hoog zodat mooie vergezichten opduiken (o.a. La Gomera). Of men kan ook via San Juan, Alcala en Puerto Santiago naar Tamaimo rijden. Op deze laatste weg kan men in Armenime stoppen aan het Tenerife Pearl Center. Das een center waar alles draait rond parels. Het centrum is gelegen net voorbij de benzinepomp aan de rechterhand. In San Juan volgt men Playa en maakt men een ommetje via het haventje. Ook Alcala is een mooi vissersdorpje. Hier kan je lekker eten in 'El Pescador de Alcala'. Dit restaurant hangt als het ware boven het haventje en biedt een mooi uitzicht op zee. Vanaf de hoofdweg staan pijltjes. Na Alcala komt men de regio van Puerto Santiago, een verzamelnaam voor Playa de la Arena, Los Gigantes en Playa Santiago zelf. Het is er rustig vertoeven en netjes. Rij best door tot Los Gigantes, dit is de plaats vanwaar je best uitzicht hebt op de kliffen van het Teno gebergte. Los Gigantes kleeft aan de bergwand en het kost toeristen dan ook veel moeite om te voet naar en van het haventje te wandelen waar niets speciaals te beleven valt. Hier vertrekken wel enkele boottochten langsheen de kliffen. Wil je hier wat meer tijd spenderen dan kijk je best uit naar een boottrip met zwemmogelijkheden aan het strandje van Masca. Achter de havenmuur kan men het keistrand van Puerto Santiago vinden. Toegang tot dit strand verloopt via een pad achter de rij havenhuisjes. Er hangt van op de hoofdweg een groot bord. Voor wie niet houdt van keien en lavastrand is er vlakbij de haven een betalend openbaar zwembad. Vanuit Los Gigantes kan men dan aan de klim beginnen naar Santiago Del Teide. Dit is een vrij bochtige weg die vooral tussen Tamaima en Santiago vol staat van cactussen en andere mooie planten. Van op deze weg krijgt men mooie uitzichten op de kust. In Santiago kan men ofwel naar Masca ofwel rechtdoor naar het noorden. In de deze regio kan men soms ook kraampjes aantreffen met verse groenten. Wie graag look eet moet eens zien of men er geen verse look kan kopen. Deze is doorgaans niet mooi, is bruin van pel en heeft geen gelijkenis met de mooie witgrijze bollen die wij kennen. Betaal voor een bundel niet meer dan 2 tot 3 euro. Bewaren kan in krantenpapier.

GIDSEN
WAT & HOE SPAANS
Een zeer volledige pocket is deze uitgave in de reeks KOSMOS TAALGIDSEN voor wie wat Spaans wil leren. Samengesteld door VAN DALE Lexicografie. Kostprijs ± 5 Euro. ISBN 90-215-3302-2

NELLES REISPAKKET "TENERIFE"
ISBN 90-274-7008-1 uitg. Het Spectrum Postbus 2073 3500GB UTRECHT

MERIAN LIVE "TENERIFE"
(Reinhard Schäler) Deltas ISBN 90-243-5635-0 Zuidnederlandse Uitgeverij nv. Aartselaar

WEGWIJZER VOOR "TENERIFE"
autotochten, wandelingen en picknicks (Noël RochFord) Sunflower Books ISBN 1-85691-049-0

"EXCURCIONES A PIE POR TENERIFE"
Wandelingen en excursies te voet. (in 't Spaans) ISBN 84-8101-328-5 (in 't Duits) ISBN 84-8101-329-3

"SENDEROS RURALS DE TENERIFE"
48 Wandelpaden. (in 't Spaans)
ISBN 84-89692-09-2

DEZE PAGINA WORDT U AANGEBODEN DOOR WWW.WESTHAVENBAY.COM
huisjes en appartementen met zwembad en restaurant vlak aan zee in Zuid Tenerife.

MET DE FIETS NAAR DE MAAN (Hedwig Piens)
Iedereen die al eens naar het Canarische Eiland Tenerife op vakantie is geweest, kan onmogelijk naast de imposante vulkaanberg El Teide gekeken hebben. Dit indrukwekkende natuurfenomeen domineert het volledige eiland en is van ongeveer overal op het eiland zichtbaar. Wie naar Tenerife reist, kan dit dus niet doen zonder een bezoek te brengen aan de Teide die centraal op dit subtropische eiland staat. De Teide en het Nationaal park errond, is dan ook de belangrijkste toeristische attractie  op het eiland. Vele toeristen maken een (dag) uitstap naar deze 3712 m hoge vulkaanberg met de auto of toeristenbus, maar voor een lid van het MachelsTriatlon Team is dit toch net iets te gemakkelijk, zeker als je je vetrouwde fiets mee hebt. Reeds een aantal dagen, terwijl ik ‘s morgens met de fiets pistolekes ging halen bij de plaatselijke bakker, had ik het weer op de flanken van de berg in de gaten. Zeker vanaf november kan het weer boven snel veranderen en heb je meer kans op een mistige beklimming boven de 1200m. De dagen voor de eigenlijke beklimming van de Teide, waren nodig om mezelf aan te passen aan het warme weer, de wind en het alsmaar klimmen.Om de moeilijkheidsgraad te kunnen inschatten van een beklimming van zeeniveau tot 2200 m hoogte, deed ik verschillende tochten naar de hoger gelegen dorpjes langs de verschillende invalswegen naar de Vulkaanberg. Dagelijks waren deze fietstochten tussen de 60 à 70 km, maar waar je toch al vlug 3 uur voor onderweg was. Het voordeel hiervan was, dat je wel de tijd kunt nemen om werkelijk te genieten van de mooiste hoekjes en vergezichten op het eiland, en er ook nog een mooi kleurtje aan overhoud.Vanuit ons verblijf in Las Galletas (Costa del Silencio ) was de meest fietsvriendelijke weg, richting Valle San Lorenzo op ongeveer 450m hoogte. Dit was eigenlijk de voet van de echte beklimming. Vanuit San Lorenzo kan je een mooie route volgen richting San Miguel en Granadilla die je langs een mooie klim voert op de uiterste rand van een enorme rotsflank. Niet toevalling zal deze berg El Roque heten. Tijdens de 2,5 km klim, die volledig op uiterste zijflank van berg slingert, kan je rechts van je steeds de vallei zien met de bananenplantages die tot aan de kust reiken. Het meer serieuze werk, was richting Arona en Escalona om na amper een goeie 20 km fietsen reeds op een hoogte van 1000 m te zitten. Deze klim kon je in twee niveau's indelen met telkens in ieder dorp de mogelijkheid om even op adem te komen vooraleer de volgende haarspeldbocht in te duiken. Het moet gezegd worden , dat de wegen voortreffelijk zijn en ideaal voor de dunne koersbandjes. De automobilisten houden wel rekening met een fietser en zullen je zelden in een blinde bocht voorbijrijden. Het eerste stuk naar Arona is ongeveer een 6 km lang met een goed haalbaar stijgenspercentage en niet te veel haarspeldbochten. Het vervolg naar Escalona is net iets korter maar naar het einde toe kijk je echt naar de flank omhoog op waar je de verschillende haarspeldbochten als een touw  rond een tol ziet liggen. Dit traject schakelde ik constant tussen 39 - 21 en 23. De laatste test was de beklimming naar Villaflor. Dit is de hoogst gelegen Spaanse stad op 1600 m en bekend als laatste uitvalspunt naar de Teide. Opnieuw is het trajekt tot het volgende tussenstation ongeveer een 8 tal km klimmen maar niet meer zo zwaar als voorheen. Grote stukken gaan relatief rechtdoor waar je terug wat tempo kunt maken aan een 17 - 18 km/hr (39 - 19). Op bewolkte dagen kan het hier ook al redelijk fris en mistig zijn en kan je best voorzien zijn op een windvestje. Vooraleer door te rijden naar de top is het aan te raden nog wat proviant en drank in te slaan, want na Villaflor zijn er enkel nog naaldbossen en rotsen. Na de ervaring van de voorbije dagen met de verschillende beklimmingen achtte ik mij klaar om de volledige  beklimming aan te vatten tot het hoogst bereikbare punt met een fiets of de auto, namelijk Las Canadas del Teide op 2200 m hoogte. Na het vertrouwde trajekt van een 3 kwartier tot San Lorenzo, vatte ik rond 9 u de definitieve beklimming aan langs een iets andere route om evengoed via Escalona tot Villaflor te komen. Eén van de talrijke bochten is een gekende vertrekplaats voor parazwevers die met hun kleurrijke matrasparachutes sierlijk op de thermiek naar het dal zweven. In Villaflor kon ik voor het eerst genieten van een straaltje zon en werd het een aangename 20°C. Op een terras in de zon sloeg ik nog een laatste portie koolhydraten in tesamen met een lekkere tas café con letche. Tot dan was het redelijk fris geweest bij het klimmen en in de bewolking was het niet veel meer dan 12-13 °C. De rest van de beklimming zag er veel belovend uit met een staalblauwe hemel boven ons hoofd. Eens het dorpje ( of stadje ) uit, rij je voor het eerst tussen het groen van de naaldbomen en overal liggen er langs de weg grote dennenappels. Ik neem er één mee als souvenier. Achterom kijkend zie je al vlug dat Villaflor een heel stuk dieper ligt, wat een redelijk stijgingspercentage verraad. Ik begin de klimkilometers te voelen en de hoogte zal ook al wel meespelen, want de Polar zit constant boven de 170. Maar de omgeving is te mooi en wat moet volgen nog meer, om niet door te zetten. Op een aantal plaatsen zijn er uitzichtpunten en wat je vandaag te zien krijgt is een prachtig wolkendeken dat onder je ligt alsof je in een vliegtuig uit het raam kijkt. In de verte komen de hoogste punten van de eilanden La Palma en La Gomera boven de wolken uit. Ondertussen zitten we boven de boomgrens en stilaan komen de laatste moeilijke bochten eraan. Een signalisatiebord geeft 2100 m hoogte aan. Na een zoveelste vergezicht volgt er een korte afzink en opeens achter een brede bocht naar rechts, kom je in een onwezelijk decor terecht. De Canadas del Teide, de lavavelden onderaan de Teide. Een immense vlakte met zwarte en bruine grillige rotsformaties en verschillende 3000-ders links en rechts van je. Hier kan je niet anders dan even afstappen en fantaseren : ik ben op de maan. 49 km staan er op de kilometerteller en ben blij dat ik hier sta na dik drie uur zwoegen. Na een laatste blik, rechtsomkeer en volle vaart terug richting zee. Na een goed uur sta ik onder de douche en lig voor de rest van de namiddag aan het zwembad.

REISVERSLAG MEI (Jos Dejonghe)

Tenerife : dag 1 -06/05/2001


Het is vroeg opstaan vanmorgen. Feitelijk was het bijna niet de moeite om te gaan slapen. De bus van de Vriendenkring vertrekt om 3 uur op de parking van Sidmar. Aan boord 52 nog slaperige deelnemers. Naar Zaventem gaat alles vlot. In Zaventem is er bij de check-in balie een probleem met de computer voor de plaatsbewijzen. Het duurt nog iets langer dan anders. Ook het wegen van de bagage werkt niet . En zeggen dat we gisteren een halve dag hebben staan sorteren om toch maar niet boven de toegelaten 15 kilo te komen. Vlijt wordt altijd gestraft.
Het vliegtuig vertrekt uit Zaventem om 6.15 uur. Na een normale vlucht landen we op Tenerife Reina Sofia om 9.35 plaatselijke tijd. Een bus brengt ons naar het hotel "Jacaranda" op playa Fañabe.
In het hotel duurt het eventjes voor we onze kamer krijgen, maar uiteindelijk valt het nog mee. Het hotel bestaat uit verscheidene blokken rond een groot middenterrein. Vanaf de vijfde verdieping zorgt een kunstmatige waterval voor de sfeer. Daaronder een paar zwembaden. Ook ter hoogte van de vijfde verdieping zijn er op een reuzenterras , drie zwembaden. Het vinden van onze kamer in een dergelijk labyrint is niet zo eenvoudig. Onze kamer is op de zesde verdieping. We moeten de lift naar blok F nemen, dan langs de binnenzijde door blok E , een paar trapjes op en dan langs de buitenzijde naar blok D. We laten voor het gemak de koffers door een kruier naar de kamer brengen.
Samen met de reis heb ik een wagen gereserveerd voor de ganse periode van mijn verblijf. Tijdens het uitpakken zeg ik tegen mijn vrouw dat ik "eventjes" naar de receptie ga ik om de sleutel van de auto op te halen. Blijkt dat het hotel daar niet in tussen komt. Na de nodige uitleg door de reisleidster bellen zij naar het betrokken verhuurbedrijf. Die waren met de wagen aan het hotel geweest maar te vroeg. De touroperator had 9.30 als aankomstuur opgegeven, maar dat was het uur van de landing en niet van aankomst in het hotel.
Goed , zij komen direct terug. Dit is inderdaad zo , een kleine 10 minuutjes later laat ik mij via de receptie (spaans-engels) en de reisleidster ( engels-nederlands) uitleggen hoe het systeem werkt. Ik moet mee naar het bureel in Playa de las Americas om de papieren te ondertekenen en de auto af te halen. Ik betaal de borg, krijg de sleutel, een plannetje waarop twee wegen staan aangeduid om terug te keren naar mijn hotel, en wegwezen. Het is siësta. Is het compensatie voor het gebrek aan inlichtingen of gewoon gulheid, ik krijg een wagen van een hogere klasse dan gevraagd. Een splinternieuwe Seat Cordoba met alles erop en eraan.
Ik vertrek. Alleen in een onbekende omgeving met een onbekende auto. Het is niet simpel. Toch lijkt alles goed te gaan . Ik bereik de autoweg, mis de (zeer korte) oprit, rij de bergen in, keer terug, rij de autoweg op en volg die, zoals aangegeven tot afrit 30. Daar kies ik de eerste mogelijkheid , maar mijn plannetje heeft geen rekening gehouden met werken aan de autoweg en de onvermijdelijke omleiding. Ik rijd hopeloos verloren. Na meer dan een halfuur straat in straat uit gereden te hebben , driemaal op een parking van een verkeerd hotel geland te zijn, één maal door een enkele richting gereden te hebben, geraak ik opnieuw op mijn vertrekpunt aan de autoweg. Ik rij nogmaals tot afrit 30. Daar neem ik de tweede mogelijkheid en ja na 500 meter sta ik , het zweet nog in mijn handen, aan het hotel. Anderhalf uur nadat ik de kamer "eventjes" verlaten had. Gelukkig hadden vrienden mijn vrouw ingelicht.

Los Abrigos en El Medano.

Om 13.30 vertrekken we naar Los Abrigos.
Dit vissersdorpje is alom gekend voor zijn verse vis. De beste restaurants bevinden zich in de omgeving van het piepkleine haventje, dat verkeersvrij is. Een mooie omgeving. Wij kiezen restaurant " Vista Mar" dat mij door een internetter is aanbevolen. Een gedeelte van het restaurant is in feite een stuk vismijn. Er liggen vissen en schaaldieren in alle soorten en in alle maten. Carabiñeros zijn er jammer genoeg niet. Het is de bedoeling dat je aanwijst wat je wil eten, een ober kiepert het aangeduide op een grote inox schaal en verdwijnt er dan mee in de keuken.
Na een korte tijd komt reeds een eerste deel klaargemaakt terug. De rest volgt geleidelijk. Het smaakt voortreffelijk. Zeker ook door het gezelschap van een zeer goede witte wijn uit Tenerife zelf.
Tijdens het kiezen hebben we ons niet volledig kunnen bedwingen, en met spijt in het hart maar met een volle maag moeten wij enkele restjes achterlaten.
Na het eten wandelen wij langs het haventje en daar - grote verrassing - worden wij getrakteerd op een regenbui. Gelukkig duurt het niet lang. Regengerief hebben wij natuurlijk niet bij. Het ligt wel in de auto.
Daarna rijden we naar El Medano. De weg van Los Abrigos naar El Medano loopt tussen het vliegveld en de zee. Op de rechterkant zien wij de rode rots (Punta Roja) ,een rots die tot in de zee uitloopt. Deze rots was ons in het vliegtuig al opgevallen.
Het daaropvolgende strand is ingenomen door surfers en de nieuwe sport die ik "para-surfen" noem. Staande op een korte plank laten zij zich door een soort valscherm met behulp van de stevige wind over het water glijden. De snelheden die ze bereiken zijn waanzinnig hoog. De sprongen die ze maken spectaculair. Natuurlijk is dit niet zo simpel. Geregeld verdwijnt er eentje onder water. Een aantal onder hen is nog aan de droogtraining bezig. Ze oefenen het besturen van de valscherm op het strand.
In El Medano zelf is er een klein kleurrijk lavastrand. We wandelen juist naast de vloedlijn. Er liggen rotsen uit puimsteen die door het spel van ebbe en vloed grillige vormen hebben gekregen.
Op een terrasje met uitzicht op de surfers verpozen wij even bij een verfrissing. Wat ons opvalt ; de totale afwezigheid van meeuwen. Is dit altijd zo, of zijn ze verdwenen omdat er een vulkaanuitbarsting op komst is ? Vogels weten dat naar het schijnt. Grapje.
Daarna keren wij terug naar het hotel. Een aperitiefje, een avondmaal , nog een afzakkertje en de eerste dag zit er op.

Tenerife : dag 2 -07/05/2001.

Puerto de la Cruz.

Op het programma stond : Masca en het Teno massief.
Door het minder fraaie weer ( veel bewolking = geen vergezichten) besluit ik via de Teide naar Puerto de la Cruz te rijden. Voor een stadsbezoek mag het weer iets minder zijn.
Het wordt mijn eerste kennisname met de bergwegen van Tenerife. Via La Camella , Arona, Escalona gaat het naar Villaflor. Daar komen we op een mooie, brede weg die kronkelend langzaam stijgt naar de vlakte van Las Cañadas. We rijden door lichte wolkenslierten. Maar plots boven de 2000 meter zien we tussen de dennenbomen streepjes zon verschijnen. En éénmaal uit het bos aanschouwen we het wonder. Onder ons een wit glanzend deken _ de wolken waar we doorgereden zijn. Voor ons de eerste pieken van de bergrug die de vlakte van Las Cañadas langs drie zijden omringt. We kunnen niet weerstaan en stoppen langs de weg bij de eerste gelegenheid die zich voordoet. De fototoestellen klikken, de camera zoemt. Wij ademen de zuiverste lucht in die we ooit hebben ingeademd. De uitzichten zijn adembenemend. We rijden verder, hier zijn de rotsen anders van kleur , anders van vorm. We stoppen opnieuw, filmen, kijken , rijden verder, stoppen, filmen, kijken en zo voort. Iedere bocht is anders , we genieten. En plots na de zoveelste bocht staat hij daar in al zijn grootheid , de Pico del Teide.
Lang kunnen we er niet van genieten. We moeten verder of we geraken nooit in Puerto de la Cruz. We laten de Cañadas achter ons en beginnen de lange afdaling naar La Orotava. We komen opnieuw in de wolken. Het wordt koud en plots zijn de wolken zo dik dat ik verplicht ben te stoppen om samen met mijn reisgenoten te zoeken waar de lichten en de mistlichten zitten in deze huurwagen. Met volle lichten en uiterst voorzichtig rijden wij verder.
Even voor La Orotava zijn we de wolken kwijt en kunnen we weer normaal rijden. Het is druk in La Orotava en voor we het weten zijn we er voorbij. Een bezoek zal voor een andere keer zijn. We rijden door naar Puerto de la Cruz. We volgen een bord "P" en komen zonder probleem in een ondergrondse parking. Er boven is een winkelgalarij. We laten de auto achter en beginnen aan een stadswandeling.
We wandelen het eerst naar Plaza del Charco om te eten, want het middaguur ligt al een ganse tijd achter ons. In één van de reisgidsen heb ik het adres gevonden waar men goeie tapas kan eten.
"El Boqueron" Calle Blanco nr 1. Daar gekomen blijkt het restaurant "ARCON" te heten en zijn boquerons (verse ansjovis) de specialiteit van het huis. Vandaag zijn er geen. Het weer is verbeterd en we installeren ons aan een tafeltje midden het verkeersvrij straatje. De tapas smaken he-e-erlijk. De bediening is voortreffelijk.
Nadien zetten wij ons bezoek aan de stad verder. Dit neemt veel meer tijd in beslag dat ik gerekend had en jammer, maar de botanische tuin zal moeten wachten tot een volgend bezoek aan Tenerife.
Terug in de winkelgalerij vergezeld ons een vriendelijke agente naar de ingang van de parking. Na aan een automaat afgerekend te hebben vatten we de terugweg aan. Op de weg naar Icod de los Vinos kom ik tegenliggers tegen met de lichten aan. Ik denk aan een tropisch onweer, maar nee. Oorzaak blijken een paar donkere tunnels te zijn , die niet op mijn kaart stonden. Eer ik de opnieuw de lichten gevonden heb zijn we er gelukkig door. Voorbij Icod de los Vinos draait de weg de hoogte in. Het is druk . De bochten talrijk en onoverzichtelijk. In feite is de weg over 30 km één bocht , er is tot Chio denk ik geen recht stuk van meer dan 10 meter. Voor een neofiet in het vak geen gemakkelijke opdracht. Maar het lukt mij om zonder kleerscheuren (lees : blutsen en builen) Guia de Isora te bereiken. Van daar naar Playa Fañabe is het een zacht eitje . Moe maar tevreden komen we aan het hotel, waar het avondritueel kan beginnen.


Tenerife : dag 3 -08/05/2001.

Paysaje Lunar ( maanlandschap)

Na de dolle rit van gisteren staat er vandaag een rustige wandeling op het programma. In de voormiddag naar Paysaje Lunar en in de namiddag naar de Barranco del Infierno. Maar opnieuw blijkt dat ik de rijtijd en de afstand vreselijk onderschat heb.
Op de autoweg rijden we al babbelend de afrit Los Cristianos voorbij. Geen nood , volgens de kaart komen we er via de afrit San Isidro ook wel. Van San Isidro rijden we naar Granadilla de Abona. We staan een tijdje in de file. Dat kennen ze hier dus ook. Daarna gaat het richting Villaflor.
De geschiedenisboeken maken er geen melding van , maar volgens mij is deze weg hier nog aangelegd door Julius Caesar. En na hem is er geen enkele aanpassing meer gebeurd. Buiten een paar toeristen in een huurwagen komen we geen mens tegen. Nu, de Tenerifanen zullen wel weten waarom. Over de 12 Km doen wij zeker meer dan een halfuur.
Even buiten Villaflor vinden we gemakkelijk de landweg naar "Lomo Blanco" . Het begin is moeilijk en even overweeg ik niet verder te rijden. Het is 7 km ver tot de parkeerplaats, en als de weg verder nog verslechterd wil ik mijn huurwagen niet riskeren (schade aan banden en bodemplaat is voor eigen rekening). Na een korte verkenning te voet , blijkt de weg geleidelijk te verbeteren en wagen we het erop. De kilometer is op Tenerife wel wat groter dan bij ons. Het wordt een lange stoffige rit tot de parkeerplaats. Plaats voor drie, vier auto's en een bord met vermelding van de mogelijke wandelingen. Van maanlandschap is hier nog geen sprake. Er vertrekt wel een goed aangegeven wandelpad en op het aanwezige bord staat duidelijk "Paysaje Lunar ". Het is ondertussen reeds bijna elf uur geworden. Toch gaan we op stap. Na 100 meter klimmen blijkt dat wij geen twintig meer zijn, _ maar reeds drie maal twintig gepasseerd_ en dat we op deze hoogte te snel van start zijn gegaan.
Even rusten en dan aan een kalmer tempo verder. De klim wordt niet meer zo steil en we vorderen goed. Beschrijven wat we zien is onbegonnen werk. Overal zien we andere gevolgen van lavastromen. Hier staan de dennen mooi groen, daar liggen nog versteende resten van ontwortelde bomen of struiken. Wat in de Ardennen een beekje zou zijn , is hier een gestolde lavastroom. Soms lijkt het erop dat men boven op de heuvel, ter wille van de toeristen , een camion vloeibare asfalt heeft laten naar beneden lopen. Na iets meer dan een uur komen we aan de geërodeerde rotsformaties waaraan de site zijn naam te danken heeft. Waar de kleur tot nu toe overwegend naar de donkere kant was, worden we nu geconfronteerd met witte rotsen. Ik ben geen geoloog, maar het lijkt mij een soort verglaasd zand. Het voelt aan als schuurpapier. Een soort Cappadocië in 't klein. Het filmen wordt een moeilijke onderneming. Steeds opnieuw komen wolkenslierten de rotsen in nevels hullen. We zitten hier op een hoogte van rond de 2000 meter. Maar komt de zon er even door _ hoogstens voor een paar minuten , soms slechts enkele seconden_ dan krijgen de rotsen een gouden schittering. Na alles goed bekeken te hebben keren we terug langs dezelfde weg. De wolken volgen ons en zakken mee. Het is koud. Wanneer we gezakt zijn tot bij onze wagen , wijst de thermometer met moeite 7 graden aan. Hogerop was het nog minder. Gelukkig bevat de wagen naast air-co ook nog verwarming.
Wanneer we opnieuw aan de grote weg komen, zit onze wagen volledig onder het stof.
We besluiten Villaflor binnen te rijden en daar eten te zoeken. We laten de eetgelegenheden langs de grote baan voor wat ze zijn en zoeken ons heil rond het oude centrum van Villaflor. Veel keus is er niet. Maar in een klein straatje vinden wij "Bar Hernandez". We krijgen en kamertje apart en na in de kookpotten gesnuffeld te hebben kiezen we voor een dikke stevige groentesoep en een schaperagout. Het is er koud, verwarming had geen luxe geweest, en zelfs een karaf Vino tinto kan ons niet opwarmen, maar het eten smaakt opnieuw voortreffelijk.
Na het eten bekijken wij het prachtige kerkje en het mooie grote plein. Het is dan al vier uur gepasseerd, de kou laat zich niet verdrijven en kruipt steeds dieper in onze kleren, we besluiten af te zakken naar het hotel. De Barrranco zal voor een andere dag zijn.
Het is de enige keer dat wij vroeg (rond 5 uur) in het hotel terug zijn. Aan één van de vijf zwembaden is er nog namiddagactiviteit bezig. Een sergeante-majoor probeert met luide stem, veel gebaren en loeiharde disco, een gemengde groep hotelgasten tot ritmische bewegingen aan te zetten. Niets voor mij, brrr.
De dag kent een normaal einde.

Tenerife : dag 4 -09/05/2001.

Candelaria - Piramides de Güimar

De bergtoppen verstoppen zich nog altijd in dikke wolken. We zullen langs de kust blijven om te profiteren van de schaarse opklaringen. Op het programma : Candelaria en de Pyramides van Güimar.
Via de autoroute TF1 komen we vlot in Candelaria. De zon schijnt er. We parkeren onze wagen aan een pleintje onder de bomen. Even twijfelen we , als we zien dat een politieagent bij verschillende wagens een briefje onder de ruitenwissers steekt. Een inwoner ziet onze twijfel , herkent ons als toeristen ( hoe zou dat toch komen ?) en legt in gebrekkig Frans uit dat de regeling (welke dat ook mocht zijn) niet geldt voor vreemdelingen en dat we onze wagen daar gerust mogen laten staan. Inderdaad als we later terugkeren loopt die agent daar nog altijd en zit er niets onder onze ruitenwisser. Merkwaardig !
Candelaria is zoals het in de reisgidsen staat. Ik moet er niets aan toevoegen. Kathedraal , de grote bronzen beelden, het is er allemaal. Mooi, een bezoek overwaard.
Voor ons middagmaal rijden we naar Arafo. In de reisgids staat :"La Cuevita de Nemesio, Arafo, Carretera la Cumbre bij km 2. Grottenrestaurant met Canarische keuken; woe-ma 13-24 uur." De carretera enz; is hoogst waarschijnlijk de enige straat zonder naambord in Arafo. Na wat zoekwerk en enig gevraag ( op een briefje schrijven en tonen is een goed middel) worden we op de goede weg gezet. Het is buiten Arafo richting Teide. En inderdaad aan km 2 staat het restaurant. Bovengronds is het een bar die overdag gesloten is. Daaronder , in een grot , is het restaurant. Ook weer met twee of drie kleinere zaaltjes. We kiezen voor een nationaal canarisch gerecht : " conejo en salmorejo con papas arrugadas "(*)* (250 Bef) voorafgegaan door een "Ensalada" en vergezeld van een grote pot bier. Heerlijk. Eten, bediening, omgeving alles perfect. Echt een aanrader.
Dan op naar de pyramides van Güimar. Bijna missen we de afslag. De pyramides liggen volgens mij dichter bij Arafo dan bij Güimar. De ontvangst is goed. De ganse site is professioneel uitgebouwd. Men kan een filmvoorstelling meemaken (15 min) . Op iedere zetel zit een soort luidspreker, op een flexibele staaf, die men dichtbij zijn oor moet zetten. En op een kleine console kan men de taal kiezen : Frans, Engels, Duits en Italiaans. Het is aan te raden eerst deze film te gaan zien en dan het domein te bekijken. Zelfs al is men geen oudheidkundige , het domein is zeker een bezoek waard en men steekt er altijd wel iets van op. Wij waren in ieder geval unaniem tevreden.
Voor de terugweg neem ik de oude weg en niet de autostrade. Het wordt een belevenis. De weg loopt de ganse tijd op de bergflank. Dit levert veel prachtige vergezichten op en evenveel bochten. De bergflank is doorsneden door grote en kleine barranco's (ravijnen). En voor iedere barranco moet men over een brugje, met telkens een korte bocht vóór en een korte bocht ná. Aan de schade aan de brugmuurtjes te zien , heeft er al regelmatig iemand problemen gehad met die bochten. Op talrijke plaatsen langs de weg ziet men grotten. Zijn dat de vroegere woningen van de Guanchen of voorraadschuren uitgehakt in de bergwand, ik weet het niet. Een aantal zijn afgesloten met een houten poort. Het aantal brugjes tellen hebben we al lang opgegeven. Maar het resultaat van al dat bochtenwerk is wel , dat de schemering al begint te vallen wanneer we eindelijk in Los Christianos terug op de autoweg naar het hotel zijn. Het is laat en het avondritueel is dan ook aan de korte kant.

Tenerife : dag 5 -10/05/2001.

Masca en het Teno-gebergte

Het weer lijkt stilaan te verbeteren en daarom nemen we vandaag Masca en het Teno-gebergte.
We nemen de hoofdweg naar het noorden tot aan de eerste grote afslag naar links ; de kustweg naar San Juan. Op deze route is duidelijk te zien welke prijs men moet betalen voor het oprukkend toerisme. De bananenplantages verdwijnen hier denk ik nog sneller dan het regenwoud. San Juan is nog redelijk rustig, maar verder in Los Gigantes is het een heksenketel. Na de obligatoire foto's maken we dat we wegkomen. We klimmen naar Tamaimo. Dit is duidelijk nog een agrarisch gebied. Van Tamaimo gaat het bochtenwaarts naar Santiago del Teide.
Hier verpozen we even. We hebben dorst en een sanitaire stop word ook noodzakelijk. De WC is buiten achter de hoek en we moeten de sleutel vragen aan de cafébazin. Santiago del Teide is zeker een bezoekje waard. Het stemmige kerkje verrast ons door zijn met echte stof aangeklede beelden. Verder slenteren we rond in het gemeentehuis en genieten van de relatieve kalmte.
Tegenover de kerk begint de smalle weg naar Masca. We rijden tot de eerste stopplaats , boven op een bergrug. Het is er druk. We hebben geluk, er rijdt juist iemand weg. Mijn correspondent en de reisgidsen hebben niet gelogen ; het uitzicht langs meerdere zijden is fantastisch. De afdaling naar Masca is niet gemakkelijk , maar ik heb ondertussen al veel ervaring opgedaan en de weg is goed en goed beveiligd. Ik parkeer aan de rotonde , zoals mij werd voorgehouden. Nu gaat het nog. Wanneer we na het middagmaal terugkeren is de parking overvol en staan er zelfs verscheidene wagens in overtreding. Ook de tweede parking ietsje verder staat vol. We eten bij "Chez Arlette". Wat over het terras geschreven werd is juist. Een werkelijk prachtig uitzicht. Het eten echter valt tegen. Van de lamsribbetjes kan men zeggen : iedere gelijkenis met echte lamsribbetjes is louter toeval. En tot overmaat van ramp kunnen we alleen alcoholvrije drank krijgen. Geen biertje, geen wijntje. Het terras is wel mooi, maar ook hier is het koud en het koude water dat we drinken is niet in staat ons te verwarmen. Gelukkig liggen er dekens. Daar maken we dan ook dankbaar gebruik van.
Na het eten zetten we onze weg verder. Even buiten Masca , aan een soort platform (waarschijnlijk één in aanbouw zijnde taverne) stoppen wij opnieuw , om Masca vanuit een andere hoek te bekijken.
Dan gaat het verder richting kust. Na Buenavista del Norte gaat het richting Icod de los Vinos , waar de drakenboom ons wacht.
In Los Silos komen we , je gelooft het nooit, op kasseien terecht. Even gestopt en gevoeld. En ja hoor , het zijn echte Vlaamse kasseien. Los Silos heeft ook nog andere verrassingen in petto. Het hagelwitte mooie kerkje lijkt op een reuze-ijstaart. Er is een soort college met kapel. En een marktpleintje omgeven door bomen , met middenin een kiosk. Onder de kiosk een cafeetje met terras. Ik zie ook dat er verscheidene wandelingen vertrekken vanuit Los Silos.
Garachico is de volgende halte. Het havenstadje ,nu een beetje vergeten, dat in 1706 door lavastromen bijna van de kaart werd geveegd. Het haventje zelf kwam er minder goed van af. Nu nog altijd zijn duidelijk de sporen van de lavastromen te zien. Alleen het fort aan de ingang van de haven heeft de ramp overleefd. Er rechtover is een zeer speciale souvenirwinkel. Het is meer een souvenirmagazijn. Daar profiteren we van om aan onze huisoppassers te denken en ook om voor onszelf van die verrukkelijke "Mojo" sausen te kopen. Aan het fort is er, aan de waterkant, ook een groot mooi terras. Als goede Vlamingen krijgen we direct al dorst als we zoiets zien en de rest laat zich raden. Het wordt te laat om nog Icod de los Vinos en de drakenboom te bezoeken. Het zal voor een volgende keer zijn.
Mij wacht nu nog die moeilijke terugweg. In Guia de Isora zijn er nu ook werken begonnen. Het is beurtelings verkeer. En op deze drukke weg zorgt dat natuurlijk voor files. Het is dan ook al redelijk laat wanneer we ons hotel bereiken.
De verdere avond wijkt niet af van de vorige.

Tenerife : dag 6 -11/05/2001.

Pico del Teide en Las Cañadas.

Eindelijk. Le moment Suprême. De dag waarop we van het begin al hebben zitten wachten.
We hebben ons ontbijt om zeven uur besteld om vroeg te kunnen vertrekken. Om acht uur zijn we al op weg. Op de heenweg rijden we opnieuw via Vilaflor. Zonder stoppen rijden we tot aan de kabelbaan. We zijn bij de eersten. Zo is het gemakkelijk, niet aanschuiven, niet drummen. De JetAir hostess had ons in het hotel gewaarschuwd voor de kabelbaan. De foto op de folders was volgens haar genomen ergens in Duitsland. De installatie hier was verouderd en het betreden was op eigen risico. Moedwil of een misplaatste grap ? Gelukkig hebben we niet naar haar geluisterd. De installatie is hypermodern. De veiligheid zowel in de stations als in de cabines is verzekerd door de aanwezigheid van personeel dat permanent in contact staat met de dispatching. Geen sprake van slordigheid, de procedures worden stipt gevolgd.
De cabine is vol in het naar boven gaan. We genieten van het steeds wisselend uitzicht. Boven schijnt de zon uitbundig, maar toch is het op deze hoogte zeer fris. Heerlijk. We beginnen met onze Fleese aan en dicht te doen. We nemen de rechtse wandeling tot aan de mirador, het verste uitkijkpunt. Het is fantastisch. Hier past maar één commentaar op ; ge moet het zelf komen zien. Beneden aan de wagen hebben we al ons licht schoeisel vervangen door steviger gerief en dit is absoluut nodig.
Na iets meer dan een uur zijn we terug bij de kabellift. We hadden wel wat langer willen blijven. Maar ik begrijp dat anderen ook de kans moeten krijgen. Het naar beneden gaan is nog mooier dan het naar boven gaan. Aan een piloon halfweg stoppen we om een onderhoudswerker aan boord te nemen. Hij komt niet binnen, maar blijft in een zitje, aan de buitenkant, meereizen. Beneden zijn we nog steeds zo onder de indruk, dat we ons zonder tegenpruttelen een foto van ons , met bijhorend attest , laten aansmeren.
We hebben een nieuwe film nodig en die vinden we in het onvermijdelijk bijhorend souvenirwinkeltje. We kopen er ook een video over de nationale parken van Tenerife. Aangezien er geen Nederlandse versie bestaat, kiezen we, zonder er bij te denken, voor een Franse versie. (thuisgekomen zullen wij ontdekken dat het een "secam" opname is, onze televisie enkel "pal").
Het is half twaalf en ik informeer in het restaurant aan de kabelbaan naar de openingsuren. We mogen direct binnen. Het komt ons goed uit. Het restaurant is gezellig. Sfeervol. Met grote ramen, die uitzicht geven op Las Cañadas. We bestellen Paella. Een vergissing. Dit is nu de tweede keer dat ik op Spaans grondgebied dit typisch Spaans gerecht probeer. En het is de tweede maal dat het tegenvalt.
Na het eten rijden wij naar de Parador Nacional de las Cañadas. En vertrekken vandaar voor het bezoek aan "Las Roques de Garcia". Dit is de plaats waar de meeste bussen komen. Een bus levert juist een lading af. De inhoud ervan neemt de nodige foto's , gaat twintig meter naar links, twintig meter naar rechts en verdwijnt op een snerpend fluitsignaal terug in de bus op zoek naar andere bezienswaardigheden. Wij prijzen ons gelukkig , onze eigen baas te zijn. Het is mijn bedoeling een wandeling over het pad "Chamoni de Chasna " te doen. Als ik de startplaats ervan vraag aan een ter plaatse zijnde parkwachter; legt die ons in goed Engels uit ; dat die wandeling pas echt interessant wordt als men veel tijd heeft en een wagen aan de Parador en een wagen aan het bezoekerscentrum heeft. Hij raadt ons als kontaktname met Las Cañadas de ongeveer 2 uur durende wandeling nr 3 aan, die hier ter plaatse begint en in een wijde cirkel rond Las Roques loopt. Zelden heb ik een betere raad gekregen. Eerst ben ik een beetje wantrouwig, want het begin van de wandeling is een bijna geplaveide weg. Uit het zicht van de parking verandert dat snel. Het wordt één van de mooiste wandelingen die ik ooit gemaakt heb. Een wandeling van een zodanig ander gehalte, dat vergelijkingen onmogelijk zijn. Op die hoogte zou ik mij laten verleiden , te spreken van hemelse zaligheid. Jammer, dat, als ik mijn blik naar omlaag richt, ik geconfronteerd wordt met resten achtergelaten door de Homo Smokiens. Geen enkel, bij zijn volle verstand zijnde, mens, zou het in zijn hoofd halen midden in de Sixteinse kapel te Rome een sigaret op te steken. Hier in één van de mooiste openluchtkathedralen van de Natuur doen ze het wel. Niet te begrijpen. Iedere bocht, bijna iedere stap brengt ons iets nieuw. Er zijn in de loop van de geschiedenis tientallen, misschien honderden uitbarstingen geweest. En iedere uitbarsting heeft het als zijn taak aanzien, zijn eigen rotsen , met zijn eigen kleur en vormen achter te laten. Op een afstand van enkele meters veranderd het landschap zo snel, dat we het niet allemaal meer kunnen bevatten. Ik voel de wanhoop in onze gelederen sluipen ; je kunt toch niet blijven filmen. Als u uw zinnen bij elkaar wilt houden zijn er maar twee mogelijkheden _ ofwel trek je voor die wandeling van twee uur een ganse dag uit en sleur je een handkar met fotografisch materiaal mee _ ofwel laat je alle fototoestellen thuis.
Wij zijn gelukkig van een nuchtere soort en weten ons te beheersen. Trouwens ons filmmateriaal was halfweg reeds op.
Las Cañadas zit vol verrassingen. En we hadden het kunnen weten, ook wandeling 3 heeft er één in petto. En wát voor één. In de tweede helft van de wandeling zijn we, zonder er erg in te hebben, ongeveer een 100 meter gedaald. En in de laatste meters moeten we die hoogte overwinnen om weer aan de parking te komen. Ten aanschouwe van een aantal over de borstwering toekijkende toeristen geven wij daar een pracht imitatie van een groepje berggeiten, op retour, ten beste. Een paar kijkers maken wel een niet mis te verstane beweging met de wijsvinger tegen het hoofd.
Terug naar de Parador, om bij een grote frisse pint , te bekomen van de emoties. En dan naar huis.
Maar zo gemakkelijk kom je van Las Cañadas niet af. Als we aan de toegang bij "Boca de Tauce" rechts afslaan richting noorden krijgen we nog een laatste verrassing te verwerken. Een onmetelijk lavaveld is daar precies gisteren neergelegd. Dit moet het resultaat zijn van de laatste uitbarsting in 1909 die voornamelijk in Noordwestelijke richting plaatsvond. Gitzwarte rotsen, soms met een blauwe schijn, liggen, links en rechts van ons in een eindeloze opeenvolging als versteende golven in de branding. Waar tot nu toe de Tenerifiaanse binnenwegen alleen kronkels en bochten te zien gaven, ligt er hier een kilometerlange kaarsrechte gloednieuwe weg. Soms rijden wij boven de lava, soms torent de lava boven ons uit. Het is hallucinant. Na een paar kilometer zien we enkele geelgroene punten. Het zijn schuchtere pogingen van een paar kleine dappere dennen die hier een nieuw leven willen beginnen. Naargelang we verder rijden worden de boompjes stilaan groter, tot we uiteindelijk opnieuw in een normale wereld met grote bomen en veel bochten terechtkomen. Chio , Guia de Isora , het zijn ondertussen bekende namen op weg naar ons hotel. De avond verloopt zoals de andere avonden. De JetAir-hostess keuren wij geen blik waardig.

Tenerife : dag 7 -12/05/2001.

Barranco del Infierno.

Eigenlijk stond de hoofdstad Santa Cruz op het programma, maar ik wil absoluut de Barranco del Infierno, de hellekloof zien.
Adeje is niet ver . Ik vind een parkeerplaats dichtbij de kerk, waar de wandeling begint. Uit de beschrijving lees ik " op de terugweg kunt u uw dorst lessen in bar-restaurante OTELO of er een uitstekende canarische maaltijd nemen" . Ik kijk rond , zie verscheidene restaurants maar geen Otelo ; misschien in een zijstraat ? De beschrijving klopt . Aan de kerk eerst naar links tot de voormalige gravenresidentie "casa Fuerte". Van buiten uit is het moeilijk om zich een idee te vormen van het gebouw. Op het eerste zicht stelt het niet zoveel voor. Om een juist beeld te krijgen zou men ook eens binnen moeten kunnen rondwandelen. We draaien rechtsaf een steile weg omhoog. En steil is het. Na zes dagen activiteit willen onze benen niet meer zo goed mee. Wanneer we boven zijn heeft ook onze hartslag weer ongekende hoogten bereikt. En wat staat er aan de ingang van de barranco? Juist ; bar-restaurante OTELO. Eigenlijk hadden we met de wagen tot hier kunnen komen. Alhoewel, veel plaats om te parkeren en om te keren is er niet.
Aan de echte startplaats is een platformpje van waarop men een prachtig zicht heeft op het begin van de barranco. De bodem ervan ligt diep onder ons. De barranco is smal en steil. In de zomer, onder de volle zon moet het hier gloeiend heet zijn. Vandaag is er lichte bewolking , met nu en dan een opklaring. Ideaal wandelweer. In de flank is een pad aangelegd dat langzaam stijgend de kronkels van het ravijn volgt. De bodem van het ravijn stijgt sneller zodat men na een 3 tal km de bodem bereikt. Na iedere bocht hebben we een ander zicht. Onder de steile rotwanden, tussen rotsen en stenen staan overal mooie cactussen , manshoge Euphorbias en allerhande kleinere rotsplanten. Velen ervan staan in bloei. Halverwege dwarsen we een soort aquaduct . Eén van de vele wateropvangsystemen die de eilandbewoners op iedere bergflank hebben aangelegd, om toch maar geen druppel water te laten verloren gaan.
Wanneer we de bodem van het ravijn bereikt hebben, komen we opeens in een totaal andere wereld terecht. Van een dorre, droge woestenij komen we in de tropische jungle. We lopen door een tunnel van groen naast een kabbelend beekje. Ik hoor een merel en een lijster tegen mekaar op fluiten. Het pad is smal geworden, soms moeten we door het water. Is dit Tenerife of ben ik door één of andere duistere kracht op een ander eiland terechtgekomen. Ik heb de neiging om te zeggen "beam me up , Scotty". Een braam doet een aanval op mijn rugzak en bezorgt mij een paar striemen op mijn arm. Bij een bruggetje zwiept een wilgentak mijn pet van het hoofd. Een reflex à la Jean-Marie Pfaff red mijn hoofddeksel van de ondergang. In de verte hoor ik gekrijs. Ik heb een visioen van een bende apen die vreedzame toeristen beroven. Krampachtig houd ik mijn fototoestel vast. Het is een groep Italiaanse jongens en meisjes. Hun getater wordt weerkaatst door de dichte begroeiing en door de hoge rotswanden daarboven tot het klinkt als het geratel van een machinegeweer. We laten hen voorbij gaan. Na een halfuurtje door dit heerlijk decor bereiken we het einde van de tocht. Een bijna loodrechte wand van 50, 100 meter of meer? Moeilijk te schatten. En uit een gleuf omtrent op halve hoogte ontspringt een waterval. Geen Niagara, maar toch.Vanwaar komt dat water ? Is het nog van de sneeuw die deze winter boven op de Teide gevallen is . Of van de vochtige noordkant van het eiland en dan ondergronds naar hier? Voor mij een mysterie. 's Zomers schijnt het slechts een smal stroompje te zijn. Aan de voet van de rots is er een grote, bijna ronde plaats. Een natuurlijk theater. Hier verpozen we geruime tijd alvorens de terugtocht aan te vatten. Terwijl we rusten , zijn de wolken dikker en zwaarder geworden. Wanneer we vertrekken is de top van de kloof reeds omhuld en aan het zicht onttrokken. De terugweg is even mooi , we zien alles nu van de andere kant. In weerwil van de wolken en het kouder worden zijn we toch sterk bezweet wanneer we de barranco verlaten. Daarom durven we niet op het terras van Otelo plaats te nemen. We installeren ons aan een tafeltje binnen, met mooi uitzicht op de barranco. Wat eten wij? Juist : " conejo en salmorejo con papas arrugadas " voorafgegaan door een "Ensalada" en vergezeld van een grote karaf vino tinto. Het konijn is zo mogelijk nog beter dan dat in Arafo. Wij spreken geen Spaans en dus neemt mijn vrouw het woordenboekje en schrijft onze waardering voor de kookkunst op een briefje. Dit wordt zo op prijs gesteld , dat men ons een digestief aanbiedt. Een lekker smakend lila drankje.
Terug naar de wagen en naar het hotel. En beginnen met valiezen pakken.
Het afleveren van de huurwagen gebeurt stipt op tijd en ditmaal zonder het minste probleem. Het beperkt zich tot het plaatsen van een handtekening en het afgeven van de sleutel.
De avond wordt ingezet met een gezamenlijke reünie en een verfrissende Sangria aangeboden door de vriendenkring. De reisbegeleidster , tevreden over de groep, blijft niet achter en laat een tweede glas aanrukken. Maar dàt was wel onvoorzien en dus een beetje teveel werk voor de barman; de glazen zijn kleiner en veel fruit zit er niet in. We zijn tenslotte in Spanje .
De rest van de avond is zoals de andere avonden.

Tenerife : dag 8 -13/05/2001.

Het verblijf zit er op. Wekken om 6 uur. Ontbijt om 7. Vertrek naar de luchthaven om 8 uur. Take-off om 10.30 uur. Het vliegtuig arriveert in Tenerife met ruime vertraging. Het vertrek is dan ook bijna een uur later dan voorzien. Geen probleem volgens de gezagvoerder. Gebruik makend van de straalstroom maken we dit wel goed. En inderdaad , mooi op tijd landen we in Zaventem. Op korte tijd heeft iedereen zijn bagage en zitten wij op de bus op weg naar huis. Een perfect einde van een perfecte vakantie.
Jos Dejonghe, mei 2001.

DEZE PAGINA WORDT U AANGEBODEN DOOR WWW.WESTHAVENBAY.COM
huisjes en appartementen met zwembad en restaurant vlak aan zee in Zuid Tenerife.

Add Me!